|
| ||||||||||||||||||||||||
علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، پژوهشگاه pa(e)žūhešgāh-e olūm-e ensānī va motāleºāt-e farhangī، نهادی پژوهشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. در سال (۱۳۶۰ هـ.ش) با ادغام ۱۲ مؤسسه تحقیقاتی شکل گرفت. در سال (۱۳۶۹ هـ.ش) بهعنوان پژوهشگاه شناخته شد. هدف اصلی این پژوهشگاه، مطالعه و تحقیق در زمینه فرهنگ و معارف اسلامی و ایرانی، تاریخ و تمدن، فلسفه، ادبیات و زبان فارسی است. این پژوهشگاه دارای ارکان مختلفی از جمله هیئت امنا، شورای عالی پژوهشگاه، ریاست، معاونتها، پژوهشکدههاست. دارای کتابخانهای غنی با بیش از ۴۲ هزار عنوان کتاب به زبانهای مختلف است. همچنین، پژوهشگاه در زمینه نشر کتاب و نشریات تخصصی نیز فعالیت دارد. سالانه دانشجو در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری جذب میکند. [ویرایش] ۱ - معرفی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگینهادی پژوهشی در حوزهی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری است. این پژوهشگاه، واقع در بزرگراه کردستان در محدودهی منطقهی ۶ شهرداری تهران است. در (۱۳۶۰ هـ.ش) براساس مصوبهی شورای عالی انقلاب فرهنگی، از ادغام ۱۲ مؤسسه که هریک بهگونهای در رشتههای مختلف پژوهشی فعالیت میکردند، مؤسسهی مطالعات و تحقیقات فرهنگی تشکیل شد. در (۱۳۶۹ هـ.ش) با تصویب شورای گسترش آموزش عالی وزارت علوم، عنوان پژوهشگاه را دریافت کرد. سپس در (۱۳۷۳ هـ.ش) پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی نام گرفت. [۱]
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۸۵ ش، ص۵و۶.
[۲]
تحقیقات میدانی مؤلف؛ «درباره پژوهشگاه»، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (مل )، بش.
[ویرایش] ۲ - اهداف پژوشگاهاهداف کلی این پژوهشگاه عبارتاند از: • شناساندن منابع و پیشینهی فرهنگ و معارف اسلامی و ایرانی به مردم کشور و جهان؛ • مطالعه و تحقیق در فرهنگ اسلام و ایران، • مطالعه و تحقیق در فرهنگ و تمدن ملل و تأثیرات و مبادلات فرهنگی؛ • مطالعه و تحقیق در تاریخ و تمدن تاریخی اسلامی و ایرانی؛ • مطالعه و تحقیق در آثار عرفانی و فلسفی بهطور عام؛ • مطالعه و تحقیق در حکمت و فلسفهی اسلامی بهطور خاص؛ • مطالعه و تحقیق در ادب و زبان فارسی؛ • همکاری با فرهنگستانها، دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی و فرهنگی. [۳]
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۸۵ ش، ص۶و۷.
[ویرایش] ۳ - ارکان تشکیلدهنده پژوهشگاهارکان تشکیلدهندهی پژوهشگاه عبارتند از: • هیئت امنا؛ • شورای عـالی پـژوهشگاه؛ • ریـاست پژوهشگاه؛ • شورای پژوهشی؛ • حوزهی معاونتها؛ • پژوهشکدهها؛ • گروههای مستقل تحقیقاتی؛ • مرکز اسناد فرهنگی آسیا؛ • کتابخانهها؛ • مرکز کامپیوتر؛ • انتشارات؛ • روابط عمومی. [ویرایش] ۴ - ساختار سازمانی پژوهشگاهشورای عالی پژوهشگاه متشکل است از: • وزیر علوم، تحقیقات و فناوری؛ • رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی؛ • رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی؛ • رئیس فرهنگستان علوم؛ • رئیس یکی از دانشگاهها به انتخاب شورای رؤسای دانشگاهها؛ • ۵ نفر از صاحبنظران فرهنگی، پژوهشی، دانشگاهی و حوزوی به انتخاب وزیر علوم؛ • رئیس یکی از مراکز انتشاراتی وابسته به وزارت علوم به انتخاب وزیر؛ • معاونان پژوهشی و آموزشی وزارت علوم. [ویرایش] ۵ - پژوهشکدهها و گروههای تحقیقاتیپژوهشکدههای پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی شامل ۶ پژوهشکدهی ادبیات، تاریخ، زبانشناسی، علوم اجتماعی، مطالعات تطبیقی اقتصاد و مطالعهی فرهنگها ست. گروههای مستقل تحقیقاتی آن در حال حاضر (۱۳۸۹ هـ.ش) شامل گروههای اندیشهی سیاسی در اسلام، بررسی مسائل زنان، علم و دین، غربشناسی و فلسفهی کودکان است. [ویرایش] ۶ - کتابخانه پژوهشگاهکتابخانهی پژوهشگاه بیش از ۰۰۰‘ ۱۷ عنوان کتاب به زبانهای فارسی، عربی، ترکی و بیش از ۰۰۰‘ ۲۵ عنوان کتاب به زبانهای اروپایی را در خود جای داده است. شمار نشریات فارسی و خارجی آن به ۵۰۰‘ ۱ عنوان میرسد. ۵۴۹ عنوان نشریهی ادواری فارسی و ۳۸۵ عنوان نشریهی ادواری به زبان انگلیسی و فرانسه از دیگر منابع این کتابخانه است. گفتنی است که کتابخانههای مجتبى مینوی و کتابخانههای مجتبى مینوی نیز به کتابخانهی پژوهشگاه اهدا شدهاند. [ویرایش] ۷ - انتشارات پژوهشگاهانتشارات پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در (۱۳۷۴ هـ.ش) تأسیس شد. تاکنون (۱۳۸۹ هـ.ش) ۲۲۰ عنوان کتاب منتشر کرده است. این انتشارات افزونبر نشر کتاب، نشریات تخصصی پژوهشگران، فصلنامه فرهنگ، آفاق الحضارة الاسلامیة، نامه علوم انسانی و نام علم و دین را نیز منتشر میکند. این پژوهشگاه سالانه از طریق کنکور سراسری، تعدادی دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد و نیز مقطع دکتری (ازطریق آزمونهای مستقل) جذب میکند. [۴]
ملکی (کارشناس روابط عمومی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی)، مصاحبه با مؤلف.
[۵]
Ihcs, www.ihcs.ac.ir.
[ویرایش] ۸ - پانویس
[ویرایش] ۹ - منبعمرادیان منفرد، علیمحمد، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «سوره قریش»، ص۱۱۸۸. |
||||||||||||||||||||||||
