|
| ||||||||||||||||||||||||||
دارآباد، پناهگاه panāhgāh-e dār-ābād، پناهگاه کوهنوردی واقع بر روی خطالرأس قلهی دارآباد در شمال تهران است. این پناهگاه در سال (۱۳۷۵ هـ.ش) توسط گروه کوهنوردی شهرداری تهران و با هزینۀ مالی شهرداری منطقه ۱ (شمیران) احداث شد. سازهی آن با مصالح سنگ، سیمان و آهن با مساحت ۳۷ متر مربع و ارتفاع ۳ متر بنا شده است. این پناهگاه فاقد منبع آب است و گنجایش شبمانی برای حدود ۲۰ نفر را دارد. دسترسی به پناهگاه معمولاً از میدان اصلی دارآباد و از طریق مسیر پاکوب به سمت چشمه یورد (یورت) آغاز میشود. پس از گذر از سربند غلاک و تنگه دارآباد، مسیر از کنار آبشار غلاک گذشته و به یک یال میرسد. یال از سمت چپ مشرف به درههای شنسیاه و از سمت راست مشرف به سیردرود است. با ادامه مسیر و گذر از یال فراخسینه (با شیب تند) و نقطهی سرمیل، در نهایت در ارتفاع ۳٬۱۸۰ متری به خطالرأس قله و پناهگاه میرسد. ارتفاع نهایی پناهگاه از سطح دریا ۳٬۳۵۰ متر است. مدت زمان صعود از دارآباد تا پناهگاه حدود ۴ تا ۵ ساعت است. این مسیر در زمستان بهعلت بارش برفهای ممتد، بهمنخیز است. از بالای پناهگاه، چشماندازهایی به روستاهای پشت کوهستان توچال و همچنین دسترسی به تمامی بلندیهای خطالرأس دارآباد ـ توچال وجود دارد. [ویرایش] ۱ - معرفی پناهگاه دارآبادپناهگاه دارآباد پناهگاهی واقع بر روی خطالرأس قلهی دارآباد است. پناهگاه دارآباد با وسعت حدود ۳۷ مـ ۲، ارتفاع ۳ متر با مصالح سنگ، سیمان و آهن برپا شده است. فاقد آب است و برای کسانی که قصد اقامت شبانه در آنجا را دارند، تا حدود ۲۰ نفر گنجایش دارد. مدت زمان لازم برای رسیدن به این پناهگاه از دارآباد با گامهای متوسط حدود ۴ تا ۵ ساعت است. [ویرایش] ۲ - تاریخچه و سازندهاین پناهگاه در سال (۱۳۷۵ هـ.ش) توسط گروه کوهنوردی شهرداری تهران ساخته شده است. هزینهی مالی آن با شهرداری منطقهی ۱ تهران (شمیران) بود. [ویرایش] ۳ - مسیر دسترسی و نقاط عطف مسیربرای رسیدن به این پناهگاه معمولاً کوهنوردان از میدان اصلی دارآباد راه پاکوب کوهپیمایی را به سوی چشمهی یورد (یورت) میپیمایند. پس از گذشتن از سربند غلاک و گذر از تنگهی دارآباد به آبشار غلاک میرسند. اگر از کنار آبشار و در راه پاکوب بهطرف بالا حرکت کنیم، روی یالی قرار میگیریم. یال از سمت چپ مشرف به درهی شنسیاه و از سمت راست مشرف به درهی سیردرود پایین است. از روی این یال چشمهی نارون و آبشار سیردرود بالا و چشمهی درازلش را در امتداد یکدیگر در پایین دره و سمت راست یال میتوان دید. از این مکان تا رسیدن به یال بعدی که فراخ سینه خوانده میشود و شیب نسبتاً تندی دارد، ارتفاع بهتدریج افزایش مییابد. [ویرایش] ۴ - شرایط صعود و نکات ایمنیگاهی کوهنوردان مسیر را تا رسیدن به ارتفاع حدود ۰۱۰‘۲متری و گردنهی تلهرز اندکی تغییر میدهند. معمولاً همان یال فراخسینه را تا ارتفاع ۰۰۰‘ ۳ متری که سرمیل نام دارد، میپیمایند. از این نقطه شیب راه نسبتاً کم میشود تا سرانجام، در ارتفاع ۱۸۰‘ ۳ متری به خطالرأس قله و پناهگاه دارآباد منتهی میگردد. ارتفاع این پناهگاه از سطح دریا ۳۵۰‘ ۳ متر است و تقریباً امکان صعود به آن در سراسر سال وجود دارد. مسیر دارآباد در زمستان با بارش برفهای ممتد تا حد زیادی بهمنگیر میشود. [ویرایش] ۵ - چشمانداز و دسترسیهای پیرامونیاز روی قله و پناهگاه روستاهای پشت کوهستان توچال در شمال شرقی تا حدی دیده میشوند. این پناهگاه به تمامی بلندیهای روی خطالرأس دارآباد ـ توچال دسترسی دارد. [ویرایش] ۶ - منبعصفری، سیما، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «پناهگاه دارآباد»، ص۸۲۸. ردههای این صفحه : پناهگاه های تهران | دانشنامه تهران بزرگ
|
||||||||||||||||||||||||||
