|
| ||||||||||||||||||||||||||||
ابوطالب abū-tāleb، پرویز (رحمان)، بازیکن، مربی و پیشکسوت برجستهی فوتبال ایران بود. او از چهرههای تأثیرگذار در تاریخ ورزش کشور محسوب میشود. فوتبال را از ۸ سالگی در باشگاه راهآهن آغاز کرد. وی با تیمهایی مانند دیهیم، شعاع و تاج (استقلال) به موفقیتهایی چون نایبقهرمانی لیگ تهران دست یافت. اگرچه دعوت به تیم ملی برای المپیک (۱۹۶۴م) توکیو بهدلیل اختلافات مدیریتی محقق نشد، اما پس از دوران بازیگری، بهعنوان مربی درخشید. او نخستین مربی بینالمللی فیفا در آسیا بود. تیمهای ملی جوانان و امید ایران را هدایت کرد. همچنین در تربیت بازیکنان بزرگی مانند زرینچه و شیرمحمدی نقش داشت. پس از انقلاب، مسئولیتهایی مانند سرمربیگری تیم ملی و ریاست کمیتهی آموزش فدراسیون فوتبال را برعهده گرفت. در دهههای پایانی عمر خود به تألیف کتاب و آموزش نوجوانان در باشگاه پویا پرداخت. [ویرایش] ۱ - معرفی پرویز ابوطالبپرویز ابوطالب در ۱۴ اردیبهشت (۱۳۲۱ هـ.ش/ ۴ مه ۱۹۴۲م) در خانوادهای مذهبی و پرجمعیت در محلهی بختیاری تهران زاده شد. بههنگام تولد، نام رحمان بر او نهادند، اما بعدها او را پرویز خواندند. پدرش، حاج محمدقلی ابوطالب مراغهای، حافظ کل قرآن و نهج البلاغه بود و در تشکیلات راهآهن کار میکرد. تحصیلات ابتدایی را در دبستان راهآهن گذراند. دورهی متوسطه را در دبیرستانهای وحید واقع در محلهی خانیآباد (تختی کنونی) و خرد در محلهی امیریه بهپایان رساند. سپس موفق به دریافت مدرک کارشناسی حسابداری از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد حسابداری از سازمان مدیریت صنعتی شد. [ویرایش] ۲ - قهرمانیورزش فوتبال را در (۱۳۲۹ هـ.ش/ ۱۹۵۰م) از زمینهای خاکی باشگاه فوتبال راهآهن در ۸سالگی آغاز کرد. بعدها بههمراه تیم فوتبال جوانان راهآهن دو بار به مقام قهرمانی مسابقات فوتبال جوانان تهران دست یافت. در سال (۱۳۳۷ هـ.ش/ ۱۹۵۸م) به تیم فوتبال دیهیم پیوست. برای نخستینبار در لیگ دستهی اول فوتبال تهران حضور یافت. همراه این تیم دو بار به مقام نایبقهرمانی رسید. در سالهای (۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ هـ.ش) در تیم منتخب آموزشگاههای تهران عضویت داشت. این تیم در (۱۳۴۰ هـ.ش) در تهران، در (۱۳۴۱ هـ.ش) در اورمیه و در (۱۳۴۲ هـ.ش) در کرمان به مقام قهرمانی کشور رسید. [ویرایش] ۳ - عضویت با شرط قرارداددر سال (۱۳۴۱ هـ.ش) بازیهای خوب پرویز ابوطالب مورد توجه محمد شعاع از پیشکسوتان ورزش فوتبال ایران و بنیادگذار باشگاه ورزشی شعاع قرار گرفت. او با عقد قراردادی به مبلغ ۴۸۰هزار تومان به عضویت تیم فوتبال شعاع درآمد. حالآنکه در آن زمان خرید بازیکن در میان باشگاههای ورزشی ایران سابقه نداشت. وی پس از یک سال حضور در باشگاه شعاع به تیم فوتبال تاج (استقلال کنونی) پیوست. طی ۴ سال حضور در آن باشگاه، برای برگزاری بازیهای دوستانه، به چند کشور خارجی ازجمله شوروی، ترکیه و عراق سفر کرد. [ویرایش] ۴ - دعوت به المپیک توکیودر سال (۱۳۴۲ هـ.ش) حسین فکری، سرمربی وقت تیم ملی ایران، ابوطالب را به اردوی تیم ملی دعوت کرد. او بههمراه تیم ملی که در آن زمان بیشتر بازیکنانش از میان فوتبالیستهای تهرانی انتخاب میشدند، دربرابر تیمهای ملی شوروی و مجارستان برای آمادهسازی تیم ملی فوتبال ایران بهمنظور حضور در رقابتهای المپیک (۱۳۴۳ هـ.ش/ ۱۹۶۴م) توکیو به میدان رفت. در آن زمان حسین فکری در کنار هدایت تیم ملی فوتبال ایران، هدایت تیم فوتبال باشگاه دارایی تهران را نیز برعهده داشت. ازاینرو، از ابوطالب خواست تا از تیم تاج جدا شود و به تیم دارایی بپیوندد. این کار حسین فکری باعث بروز اختلافاتی میان او و تیمسار پرویز خسروانی، رئیس باشگاه تاج، شد. براثر بالاگرفتن این اختلافات ابوطالب در آخرین لحظات فرصت حضور در المپیک توکیو را از دست داد. [ویرایش] ۵ - مربیگریابوطالب پس از پایان دورهی بازیگری، به جرگهی مربیان پیوست. از (۱۳۴۵ هـ.ش) هدایت تیمهای جوانان و سپس بزرگسالان راهآهن را برعهده داشت. همچنین مربی تیم دستهدومی نگهبان وابسته به ژاندارمری، تیمهای افسر و دیهیم را نیز برعهده گرفت. هرکدام از این تیمها توانستند با هدایت او به لیگ دستهاولِ فوتبال تهران صعود کنند. در (۱۳۴۷ هـ.ش) تیم فوتبال جوانان نگهبان با هدایت او توانست به مقام قهرمانی تهران و سپس ایران دست یابد. وی در سالهای پایانی دههی (۱۳۴۰ هـ.ش)، تیم فوتبال پهله را بنیاد نهاد. این تیم در دههی (۱۳۵۰ هـ.ش) با تیم نوبنیاد و بینامونشان بوتان ادغام شد. بازیکنان آن تیم در قالب تیم بوتان در مسابقات حاضر شدند. [ویرایش] ۶ - مدرک مربیگری از فیفاابوطالب در سال (۱۳۴۸ هـ.ش/ ۱۹۶۹م) در نخستین دورهی بینالمللی آموزش مربیگری فوتبال که در دانشگاه چیپای ژاپن توسط دتمار کرامر برگزار شد، شرکت کرد. او با درجهی ممتاز موفق به اخذ مدرک لیسانس مربیگری از فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) گردید. وی بهعنوان نخستین مربی بینالمللی فیفا در منطقهی آسیا شناخته شد. یک سال بعد در (۱۳۴۹ هـ.ش) به ایران بازگشت و جانشین زدراکو رایکوف مربی یوگوسلاو تیم ملی جوانان ایران شد. ایشان ۳ سال این مسئولیت را برعهده داشت. تیم ملی جوانان فوتبال ایران با مربیگری او در (۱۳۴۹ هـ.ش/ ۱۹۷۰م) در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در کشور تایلند مقام پنجم رسید. در دور بعد، سال (۱۹۷۱م) در کشور ژاپن مقام سوم کسب کرد. [ویرایش] ۷ - استاد بزرگ فوتبالابوطالب در سال (۱۳۵۰ هـ.ش/ ۱۹۷۱م) بهعنوان کمکمربی در کنار ایگورنتو، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران، به هدایت این تیم پرداخت. سپس در (۱۳۵۲ هـ.ش) بهعنوان مربی تیم ملی امید ایران برگزیده شد. در (۱۳۵۵ هـ.ش/ ۱۹۷۶م) در سومین دورهی بینالمللی کلاس مربیگری فوتبال که توسط فیفا در تهران برگزار گردید، در سمت مدرس و معاون استاد بزرگ فوتبال حاضر شد. او در (۱۳۵۶ هـ.ش) دورهی عالی مربیگری را که در مادرید برگزار گشت، با موفقیت گذراند. [ویرایش] ۸ - ریاست کمیته آموزش فدراسیون فوتبالپس از انقلاب اسلامی، در سال (۱۳۵۹ هـ.ش) ریاست کمیتهی آموزش فدراسیون فوتبال را برعهده گرفت. وی در (۱۳۶۰ هـ.ش) پیش از برگزاری بازیهای آسیایی، همراه ناصر ابراهیمی و جلال چراغپور بهعنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد. او توانست که همراه با این تیم، مقام قهرمانی مسابقات بینالمللی پاکستان را کسب نماید. [ویرایش] ۹ - تربیت نسل طلایی فوتبال ایرانابوطالب در طول مربیگریاش، بهجز تیمهای فوتبال راهآهن، افسر، دیهیم، نگهبان و بوتان هدایت تیمهای نادر و بانک تجارت را هم برعهده داشت. او در دوران مربیگریاش در باشگاه فوتبال بوتان، در فاصلهی سالهای (۱۳۵۰ تا ۱۳۶۸ هـ.ش)، بازیکنانی همچون محمد دادکان، اکبر میثاقیان، جواد زرینچه، حسن شیرمحمدی و رضا جلولی را به تیم ملی فوتبال ایران معرفی کرد. وی در (۱۳۶۲ هـ.ش) با تیم فوتبال بوتان عنوان نایبقهرمانی در جام حذفی ایران را کسب کرد. [ویرایش] ۱۰ - میراث ماندگاردر مقاطع مختلف نیز هدایت تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران را همراه با برادرش علی ابوطالب برعهده داشت. در (۱۳۶۸ هـ.ش) پس از واگذاری اعتبار باشگاه فوتبال بوتان به بانک تجارت او در باشگاه ورزشی پویا واقع در جادهی قدیم کرج به کار آموزش فوتبال به نوجوانان مشغول شد. در کنار آن به تألیف کتابهایی در زمینهی ورزش فوتبال و تکمیل معلومات مربیگری خود پرداخت. او در بخشی از مجموعهی ورزشی باشگاه پویا، مدارسی در ۳ مقطع دبستان، راهنمایی و دبیرستان برپا ساخته است تا نوجوانان در کنار تحصیل به آموزش فوتبال بپردازند. [۱]
ابوطالب، پرویز، گفتوگو با مؤلف.
[ویرایش] ۱۱ - پانویس
[ویرایش] ۱۲ - منبعشعبانی، میلاد، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «پرویز ابوطالب»، ص۲۷. ردههای این صفحه : بازیکنان فوتبال اهل ایران | دانشنامه تهران بزرگ | فوتبالیست | فوتبالیستهای تهران | مربیان فوتبال اهل ایران | مسابقات | ورزشگاههای فوتبال ایران
|
||||||||||||||||||||||||||||
