سیاهبند، قله qolle-ye siyāh-band، قلهای با ارتفاع ۲,۳۳۰ متر در قسمت میانی خطالرأس قلهی توچال به قلهی دارآباد است. این قله از شمال به روستاهای ایگل و باغ گل، از جنوب به انتهای درهی دارآباد، از شرق به اوشان، از جنوبشرقی به کوه چمبرهبند و از غرب به کوه لارکرور محدود میشود. یالهای شمالی و جنوبی صخرهای و خطرناک هستند و تنها برای کوهنوردان حرفهای مناسباند. سیاهبند دید وسیعی به نواحی شرقی و روستاهای شمال شرقی تهران دارد و از بیشتر نقاط شهر قابل مشاهده است. مسیر صعود معمول آن از طریق درهی دارآباد و ادامه مسیر از قلهی دارآباد است، هرچند صعود زمستانی بسیار خطرناک است. [ویرایش] ۱ - معرفی کلیقلهای واقع در قسمت میانی خطالرأس قلهی توچال به قلهی دارآباد. [ویرایش] ۲ - ارتفاعارتفاع این این قله ۳۳۰‘ ۲ متر از سطح دریا است. [ویرایش] ۳ - مرزهای همسایه (از جهات مختلف)قله سیاه بند از شمال توسط یالی صخرهای و خطرناک به روستای ایگل و روستای باغ گل، از جنوب توسط شیارهایی کوتاه و بسیار پر شیب به انتهای درهی اصلی دارآباد، از شرق توسط یال بلند و نسبتاً کمشیب به اوشان، از جنوب شرقی به کوه چمبرهبند و از غرب به کوه لارکرور محدود میشود. [ویرایش] ۴ - جغرافیایی و مناظر اطرافدر شمال و جنوب کوه سیاهبند درهها و پرتگاههایی عمیق وجود دارد که فقط برای کوهنوردان حرفهای قابل دسترسی است. این قله از بیشتر نقاط شهر تهران بهخوبی دیده میشود و همچون دیواری صخرهای و بلند به رنگ سیاه از دیگر قلههای اطراف خود متمایز است. با ایستادن بر روی قلهی سیاهبند، تمامی نواحی شرقی و همچنین روستاهای شمال شرقی تهران بهخوبی دیده میشود. [ویرایش] ۵ - دسترسی و مسیرهای صعودقلهی سیاهبند در تابستان و زمستان از طریق مسیر دارآباد قابل دسترسی است، اما صعود به این قله در زمستان بسیار خطرناک است. اما بهترین مسیر صعود به قلهی سیاهبند از طریق درهی دارآباد و صعود به قلهی دارآباد و سپس ادامهی مسیر به طرف شمال تا رسیدن به این قله است. [ویرایش] ۶ - منبع• یاسینی، مجید، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «قله سیاه بند»، صفحه۱۰۴۶. |
||||||||||||||||||||||||||