|
| ||||||||||||||||||||||||||||||
روستای علایین در منطقه لواسانات واقع شده و در ارتفاع ۲,۱۷۹ متری از سطح دریا قرار دارد. این روستا در فاصله ۶ کیلومتری غرب ایرا و ۱,۵۰۰ متری شرق کلان است. علایین دارای کوههای کمارتفاع نِسُم و کوهزرده در اطرافش است و بافت آن فاقد آثار تاریخی است. جمعیت علایین در تابستان به ۵۰ خانوار میرسد که در زمستان به کمتر از ۲۰ خانوار کاهش مییابد. ساکنان به کشاورزی و دامداری مشغول بودند، اما امروزه بیشتر به باغداری روی آوردهاند و محصولات آنها شامل گردو، سیب و زردآلو است. آب آشامیدنی و کشاورزی روستا از طریق انشعابات کانال سد لار تأمین میشود. زمینهای اطراف به دلیل خاک مناسب دارای پوشش گیاهی خوبی هستند. [ویرایش] ۱ - موقعیت جغرافیاییاین روستا در ˚۵۱ و ´۴۸ طول شرقی، و ˚۳۵ و ´۴۸ عرض شمالی، در ارتفاع ۱۷۹‘۲ متری از سطح دریا، و در فاصلهی ۶ کیلومتری غرب روستای ایرا، ۲۰۰‘۴ متری غرب گردنهی سیرکسر، و ۵۰۰‘۱ متری شرق روستای کلان واقع شده است. [ویرایش] ۲ - اطراف روستادر شرق روستای علایین، کـوههای کمارتفاع نِسُم ـ کوه، و در غرب آن، کوهزرده قرار دارد و مراتع و تپههای شرق روستا آبلنجانی، مزرعهی شاهنشین و سیرکسر خوانده میشوند. روستای علایین در دامنههای شرقی نردهکوه و بر روی تپهماهورهای کمارتفاع قرار گرفته است و بافت آن فاقد هرگونه آثار تاریخی است. [ویرایش] ۳ - خانه های روستااغلب خانههای روستا بهصورت پراکنده، داخل باغها احداث شدهاند و به نظر میرسد که قدمت چندانی نداشته باشند. [ویرایش] ۴ - مکان های روستادر فاصلهی ۱۰۰ متری غرب روستای علایین و ۱۰۰ متری شمال گورستانده، تپهای قرار دارد که از تپههای دیگر پیرامون خود، حدود ۳ متر بلندتر است. اهالی روستا این مکان را قصر علاءالدولهی دیلمی میدانند و معتقدند او قصر بسیار زیبایی در این محل احداث کرده بوده، که اکنون خراب شده است. با این وجود، هیچ شاهد باستانشناختیای برای اثبات این مدعا در دست نیست و جستوجوی نگارنده در محل، تنها به شناسایی چندقطعه سفال قرمز و نخودی و یک قطعهی کوچک سفال منقوش مربوط به دورهی ایلخانی منجر شده است. به نظر میرسد که این سفالها متعلق به رهگذران یا چوپانان محلی بوده است. همچنین اهالی محل معتقدند در تپهماهورهای شرق روستا که به شاهنشین معروف است، گنج پنهان شده است، اما مشاهدات و بررسیهای میدانی وجود آثار تاریخی در این نقطه را تأیید نمیکند. [ویرایش] ۵ - وضعیت سکونت روستاروستای علایین در تابستان دارای ۵۰ خانوار جمعیت است، اما در زمستان تعداد ساکنان آن به کمتر از ۲۰ خانوار کاهش مییابد. بیشتر خانوادههای روستا به حنّانی، هزارجریبیان، بیکیان و علایینی لواسانیشهرت دارند. به نظر میرسد که خانوادهی هزارجریبیان مهاجرانی باشند که از ناحیۀ هزارجریب مازندران به این روستا آمدهاند. [ویرایش] ۶ - شغل اهالی روستاشغل قدیم مردم علایین کشاورزی و دامداری بوده است. دامداری نیز بهسبب وجود مراتع سرسبز در کوههای اطراف و نزدیکی به دشت لار، رونق خوبی داشته است. اما اکنون بیشتر جوانان روستا به شهرهای اطراف ازجمله تهران مهاجرت کردهاند. ساکنان فعلی روستا غالباً به باغداری مشغولاند و باغهایشان وضع مناسبی دارد. [ویرایش] ۷ - آب روستاروستای علایین تنها روستای منطقه است که آب آشامیدنی و کشاورزی آن از طریق یکی از انشعابات کانالِ انتقال آب سد لار تأمین میشود. [ویرایش] ۸ - محصولات کشاورزی روستاگردو، سیب،[زردآلو، گیلاس و آلبالو محصولاتی هستند که از باغهای روستای علایین به دست میآیند. [ویرایش] ۹ - پوشش گیاهی روستامراتع، مزارع و زمینهای اطراف روستای علایین، به علت عدم شیب تند و خاک مناسب و حاصلخیز دارای پوشش بسیار خوب گیاهی است. [ویرایش] ۱۰ - منبعپازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «علایین»، صفحه۱۱۸۵. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | روستاهای تهران
|
||||||||||||||||||||||||||||||
