|
| ||||||||||||||||
خرابه پیر، زیارتگاه ziyāratgāh-e xarābe-ye pīr، واقع در منطقهی شکرآب آبادی آهار (بخش رودبار قصران)، در مجاورت امامزادگان سید زاهد و سید طاهر قرار دارد. این بنا به شکل برج آرامگاهی هشتضلعی با در چوبی شرقی، طاقنماهای قوسبیز و گنبد رُک پوشیده از ورق گالوانیزه است. با مصالح سنگی و ملاط گچ ساخته شده است. قدمت اولیهی آن به سدههای (۸ یا ۹ هـ.ق) میرسد. این اثر در مهر (۱۳۸۲ هـ.ش) در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. [ویرایش] ۱ - موقعیت جغرافیاییاین زیارتگاه در منطقهی شکرآب در آبادی آهار در بخش رودبار قصران واقع شده است. در فاصلهی حدود ۲۰ متری جبههی جنوب غربی امامزادگان سید زاهد و سید طاهر قرار دارد. در داخل محوطهی مجموعه بناهای منطقهی شکرآب آبادی آهار واقع شده است. [ویرایش] ۲ - ویژگیهای معماریبنای زیارتگاه خرابه پیر، برجی آرامگاهی است. از داخل و خارج هشتضلعی و دارای درِ دو لنگهی چوبی در سمت شرق است. در نمای داخلی هر ضلع، طاقنمایی وجود دارد که دارای قوس بیز است. همچنین، بنا دارای گنبدی است که از داخل عرقچین و از خارج رُک است. سطح بیرونی گنبد با ورق گالوانیزه پوشانده شده است. فاقد هرگونه تزیینی است. در ساخت این زیارتگاه از سنگ لاشه، سنگهای کف رودخانهای و ملاط گچ سنتی استفاده شده است. [ویرایش] ۳ - قدمت و تغییراتبه نظر میرسد قدمت بنای اولیهی آن به سدههای ۸ و ۹ ق باز گردد. هرچند در مرمتهای دورههای بعد تغییراتی در برخی از اجزای بنا صورت گرفته است. ماهیت اولیهی آن را دگرگون کرده است. زیارتگاه خرابه پیر در مهر (۱۳۸۲ هـ.ش) در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. [ویرایش] ۴ - منبع• موسویزاده، حسن، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «زیارتگاه خرابه پیر»، ص۸۰۳. |
||||||||||||||||
