• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رودخانه آه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



{{منابع:رودخانه آه (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|رودخانه آه (تهران)}}
آه، رودخانه rūd-xāne-ye āh، رودخانه‌ای از شاخه‌های رودخانرودخانه آه سیاه‌رود.
رودخانه آه (آبعلی) یکی از شاخه‌های رودخانه‌ی سیاه‌رود است .
از دامنه‌های کوه گل زرد در دهستان آبعلی، ۵۲ کیلومتری شمال شرقی تهران سرچشمه می‌گیرد.
این رودخانه به طول حدود ۳۰ کیلومتر در جهت شمال شرقی به جنوب غربی جریان دارد و زمین‌های روستاهایی مانند مبارک‌آباد و رودهن را آبیاری می‌کند.
در نهایت، به رودخانه‌ی سیاه‌رود می‌ریزد.
منبع تغذیه‌ی آن شامل بارش برف، باران و چشمه‌های منطقه است و آبدهی آن حدود ۸۰ لیتر در ثانیه است.

[ویرایش]

۱ - نام دیگر و محل سرچشمه



این رودخانه که آبعلی نیز نامیده می‌شود، از دامنه‌های جنوبی کوه گل زرد (ارتفاع: ۶۹۳‘ ۳ متر) در دهستان آبعلی، واقع در ۵۲کیلومتری شمال شرقی تهران سرچشمه می‌گیرد.
[۱] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
[۲] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
[۳] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۲ - درازا و جهت جریان



رودخانه‌ی دائمی آه با درازای حدود ۳۰ کمـ در جهت شمال شرقی به جنوب غربی جریان دارد.
[۴] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
[۵] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.

[ویرایش]

۳ - مناطق عبور



این رود در مسیر خود، زمینهای روستاهای مبارک‌آباد، سرپولک، قائم محله، سادات محله، کریون و نیز شهر رودهن را آبیاری و در رودهن، آب رودخانه‌ی دره‌رود را دریافت می‌کند.
پس‌ازآن، از روستاهای مهرآباد، خورین، تخته‌ها، عباس‌آباد و ولی‌آباد می‌گذرد.
سرانجام، در غرب روستای گلخندان قدیم، به رودخانه‌ی سیاه‌رود می‌ریزد.
[۶] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
[۷] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
[۸] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
[۹] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
[۱۰] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.

سیاه‌رود نیز در روستای سیاه‌سنگ واقع در ۲۱کیلومتری جنوب غربی دماوند به رودخانه‌ی دماوند می‌پیوندد.
[۱۱] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.

[ویرایش]

۴ - منبع تغذیه



منبع تغذیه‌ی رودخانه‌ی آه بارش برف و باران و نیز چشمه‌های منطقه است.
[۱۲] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
[۱۳] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.

[ویرایش]

۵ - مساحت حوضۀ آبریز و میزان آب‌دهی



مساحت حوضه‌ی آبریز این رودخانه حدود ۳۰ کمـ۲ و آبدهی آن حدود ۸۰ لیتر در ثانیه اندازه‌گیری شده است.
ازاین‌رو، رودخانه‌ی پرآبی به شمار نمی‌رود.
[۱۴] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۶ - پانویس


 
۱. ↑ نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
۲. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۳. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۴. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۵. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۶. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۷. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
۸. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۹. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۱۰. ↑ نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
۱۱. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۱۲. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۱۳. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
۱۴. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۷ - منبع



•بنی‌جانی، علیرضا، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ،برگرفته از مقاله «آه، رودخانه» ص۴۶۵.    






جعبه ابزار