• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رود درکه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


{{منابع:رود درکه (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|رود درکه (تهران)}}
درکه، رود rūd-e darake، رودی از شاخابه‌های رود کن.
درکه، رودی از شاخابه‌های رود کن به طول ۲۶ کیلومتر و شیب ۹ درصد است.
این رود از ریزابه‌های چشمه‌های کف‌او، چهل‌چشمه، هفت‌چشمه و اسپی‌او در جنوب غربی قله توچال تشکیل می‌شود.
پس از عبور از پلنگ‌چال و محله‌ی اوین، به مسیل غرب بزرگراه چمران می‌ریزد و در نهایت به مسیل رود کن می‌پیوندد.
آبدهی فصلی آن به طور متوسط ۲۲ میلیون متر مکعب در سال است که از ذوب برف‌ها و بارش‌های فصلی تأمین می‌شود.

[ویرایش]

۱ - درازا، شیب و محل تشکیل


این رود با درازای ۲۶ کمـ (از سرچشمه‌ تا دهانه‌ی کانال جواد فاضل) و شیب متوسط ۹٪، از به هم پیوستن ریزابه‌های چشمه‌ی کف‌او، چهل‌چشمه، هفت‌چشمه و چشمه اسپی‌او در جنوب غربی قله‌ی توچال و جنوب قله‌ی شاه‌نشین تشکیل می‌شود.
[ویرایش]

۲ - مراتع و مناطق عبور


رود درکه پس از عبور از مراتع و پناهگاه پلنگ‌چال و با دریافت آب چشمه‌های سر راه و ریزابه‌های کوچک و بزرگ، با گذشتن از لابه‌لای دره‌ها، سنگها، علفزارها،آبشار جوزک و ایستگاه هفت‌حوض به میدان کهن محله‌ی درکه می‌رسد.
رود درکه پس از گذر از محله‌ی اوین و زیر پل بزرگراه اوین ـ سعادت‌آباد وارد مسیل بسیار پهناور غرب بزرگراه چمران می‌شود و پس از حدود ۵/ ۴ کمـ ، از طریق آبراهه‌ای در کوی نصر (محله‌ی گیشا) در خیابان جواد فاضل به سمت غرب منحرف می‌گردد.
پس از طی مسافتی در جنوب و به موازات بزرگراه جلال آل‌احمد و دریافت آب مسیلهای فرحزاد و حصارک و عبور از زیر بزرگراههای متعدد، سرانجام به مسیل رود کن می‌ریزد.
[۱] محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص ۷۶-۷۷.
[۲] محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص ۸۸.
[۳] محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، نگاهی به تهران، از آغاز تا کنون، تهران، ۱۳۸۴ ش، ص۱۱۶.
[۴] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۰.
[۵] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۲۱۸.

[ویرایش]

۳ - میزان آبدهی


آبدهی رود فصلی درکه و شاخه‌های کوچک آن به طور متوسط ۲۲ میلیون مـ۳ در سال است که بیشتر از ذوب شدن برفهای دامنه‌های البرز و بارشهای فصلی به دست می‌آید.
[۶] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۷.
[۷] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
[۸] محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، نگاهی به تهران، از آغاز تا کنون، تهران، ۱۳۸۴ ش، ص۱۱۶.

[ویرایش]

۴ - پانویس

 
۱. ↑ محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص ۷۶-۷۷.
۲. ↑ محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص ۸۸.
۳. ↑ محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، نگاهی به تهران، از آغاز تا کنون، تهران، ۱۳۸۴ ش، ص۱۱۶.
۴. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۰.
۵. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۲۱۸.
۶. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۷.
۷. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، سازمان جغرافیایی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
۸. ↑ محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، نگاهی به تهران، از آغاز تا کنون، تهران، ۱۳۸۴ ش، ص۱۱۶.

[ویرایش]

۵ - منبع


•موسوی‌زاده، حسن، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «درکه، رود»، صفحه۸۶۴.    


رده‌های این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | رودهای تهران
جعبه ابزار