|
| ||||||||||||||||||||||||||||||
دورود do-rūd، روستایی است در ۲۷ کیلومتری شمالغربی جادهی لشکرک ـ شمشک واقع است. در محل اتصال رودخانههای شمشک و دربندسر از سرچشمههای جاجرود قرار دارد. این روستا در تنگهای باریک با عرض کمتر از ۵۰ متر واقع شده است. از شرق به پلنگکولی، از غرب به تِلارپشت و از جنوب به سیاگر محدود میشود. بافت قدیمی آن تخریب شده، اما حمام تاریخی با بیش از ۱۵۰ سال قدمت و خانهای متعلق به محمود شمشکی (۱۳۲۸ هـ.ش) باقی مانده است. جمعیت ثابت روستا حدود ۱۵ خانوار و جمعیت فصلی نزدیک به ۵۰ خانوار است. اقتصاد سنتی آن، که بر دامداری استوار بود، پس از رونق معادن زغالسنگ شمشک افول کرد. [ویرایش] ۱ - معرفی دوروددورود روستایی در ۲۷ کیلومتری شمالغربی جاده لشکرک ـ شمشک واقع است. علت نامگذاری این روستا به دورود این است که در جنوب آن رودخانه کوچک شمشک و رودخانه کوچک و فصلی دربندسر به یکدیگر متصل میشوند. این دو رودخانه از سرچشمههای رودخانه جاجرودند. [ویرایش] ۲ - کوههای اطرافدر سمت شرق روستای دورود کوه پلنگکولی و در غرب آن کوه تِلارپشت و در جنوب آن کوه سیاگِر قرار دارد، اما در شمال آن کوهی وجود ندارد. [ویرایش] ۳ - وضعیت بناهای قدیمیبخش عمدهی بناهای بافت قدیمی روستا تخریب و نوسازی شده است. بنای حمام قدیمی و یک خانهی تاریخی که قابلیت ثبت در فهرست آثار ملی را دارد، باقی مانده است. [ویرایش] ۴ - حمام سنتیبنای حمام که اکنون متروک است، بیش از ۱۵۰ سال قدمت دارد. ۴.۱ - حسینیه روستاحسینیهی روستا در اواسط دورهی پهلوی ساخته شده است که دارای ویژگیهای خاص معماری یا هنری نیست. ۴.۲ - مسجد نومسجد روستا نیز نوساز و دارای سردرِ ورودی کاشیکاری شده با نقوش تزیینی کتیبهدار و گُل و بوته است. ۴.۳ - خانهی تاریخیخانهی تاریخی روستای دورود که در مرکز روستا و در جبههی غربی مسجد قرار دارد. در سال (۱۳۲۸ هـ.ش) ساخته شده و متعلق به شخصی به نام محمود شمشکی است. [ویرایش] ۵ - جمعیت و ساختار خانوادهنام خانوادگی اهالی روستای دورود ساوه دورودی، شمشکی، میرهاشمی، ساوه شمشکی و آبنیکی است. دو خانوادهی اول، از بومیان روستایاند، اما بقیهی خانوادهها در چند دههی اخیر در این روستا ساکن شدهاند. گفته میشود خانوادهی آبنیکی از زمان بهرهبرداری از معادن زغال سنگ شمشک به این روستا آمدهاند. جمعیت ثابت روستای دورود ۱۵ خانوار و جمعیت متغیر آن که در ایام تعطیل و تابستان به روستا مراجعه میکنند، حدود ۵۰ خانوار است. [ویرایش] ۶ - منابع تأمین آبآب آشامیدنی اهالی از چشمهی دریوک تأمین میگردد. این چشمه در دامنهی کوه کلونبستک واقع است. به وسیلهی لوله به روستا منتقل میشود. این آب بسیار گوارا و دارای املاح معدنی مفید است. آب مورد نیاز اندک باغهای دورود نیز از رودخانهی شمشک و دربندسر برداشت میشود. [ویرایش] ۷ - اقتصاد و شغلهای اصلیدر قدیم، شغل مردم روستای دورود بیشتر دامداری بود. در اواسط حکومت پهلوی اول به علت آغاز بهرهبرداری از معادن زغال سنگ، رو به زوال رفت. چندانکه جوانان روستا در جستوجوی کار به تهران عزیمت کردند. [ویرایش] ۸ - امکانات عمومیامروزه روستای دورود به علت کمی جمعیتِ ثابت، فاقد مؤسسات مورد نیاز عمومی نظیر مدرسه، درمانگاه و مانند آن است. در سمت جنوب روستای دورود و در جبههی شرقی محل تلاقی دو رودخانهی شمشک و دربندسر، پناهگاه اسکی برین قرار گرفته است. در محدودهی اندک روستای دورود زمین غیرمسکون وجود ندارد. همهی نقاط آن زیر پوشش بناهای متعدد مسکونی با ترکیب غیرهمگون و ناسازگار رفته است. [ویرایش] ۹ - شرایط آب و هواییروستای دورود به علت قرارگیری در میان تنگهای که عرض آن از ۵۰ متر تجاوز نمیکند. در روزهای بلند تابستان بیش از ۵ تا ۶ ساعت آفتاب ندارد. از اینرو، سایهی بلند کوهها و باد خنک تنگه که پیوسته از جنوب به شمال در حال وزیدن است، حالتی فرحبخش به روستا بخشیده است. [ویرایش] ۱۰ - منبع• پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «دورود»، ص۸۸۸. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | روستاهای تهران
|
||||||||||||||||||||||||||||||
