دهتنگه deh-tange ، منطقهای کوهستانی در ۶ کیلومتری شمالغربی روستای آهار (رودبار قصران، استان تهران) و در دامنههای شمالی کوه تاربیشه است. این ناحیه در ارتفاع حدود ۲۴۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد . این مکان امروزه فاقد سکونتگاه است، اما به روایت کهنسالان، در گذشته آبادی کوچکی در آن وجود داشته که ساکنانش در دهههای (۱۳۳۰–۱۳۴۰ هـ.ش) به آهار کوچ کردهاند. دهتنگه در انتهای درهی پشکونک جای دارد. درهای سرسبز با چشمهها و جویبارهای فراوان که شاخهی شمالی رودخانهی آهار را تشکیل میدهند. مراتع و مزارع مسیر پشکونک بهترتیب گلتنگه، اَچالِک، سَدَربند، چشمیک، زیارتگاه، زَهگاه، پَلَک و دهتنگه نامیده میشوند. در شمال آن درهی آهنگرک (میگون) واقع است. [ویرایش] ۱ - معرفی ده تنگهده تنگه منطقهای در فاصلهی ۶ کیلومتری شمال غربی روستای آهار قرار دارد. در دامنههای شمالی کوه تاربیشه که اثری از آبادی یا ده و سکونتگاه در آن وجود ندارد. مزارع و مراتع درهی پشکونک از آهار به سمت دهتنگه به نامهای گلتنگه، اَچالِک (جای پای امام)، سَدَربند، چشمیک، زیارتگاه، زَهگاه، پَلَک و دهتنگه خوانده میشوند. [ویرایش] ۲ - موقعیت جغرافیاییده تنگه در °۵۱ و ´۲۵ طول شرقی و °۳۵ و ´۵۸ عرض شمالی در ارتفاع ۴۰۰‘۲ متری از سطح دریا واقع است. [ویرایش] ۳ - ویژگیهای طبیعیاین ده در انتهای درهای که محلیها آن را پَشکونَک میخوانند، جای دارد. دره از آهار آغاز میشود و به سمت شمال غربی امتداد مییابد و اطراف آن را دهها چشمه و جویبار در بر گرفته است. مجموعهی آب این چشمهها و جویبارها شاخهی شمال رودخانهی آهار را تشکیل میدهد. طول مسیر درهی پشکونک تا دهتنگه یکی از مناطق بسیار سرسبز و دستنخوردهی رودبار قصران است و در سمت شمال دهتنگه، درهی آهنگرک میگون قرار دارد. [ویرایش] ۴ - سابقه سکونتبرخی از افراد کهنسال آهار میگویند که در گذشتههای دور آبادی کوچکی در آنجا وجود داشته است، اما جمعیت آن در (دهههای ۱۳۳۰-۱۳۴۰ هـ.ش) به آهار کوچ کردهاند. [ویرایش] ۵ - مناطق جنوبی درهدر سمت جنوب این دره نیز مناطق پاوش، سرچهمون (سرچمن) و اَلوبند (اللهبند) قرار دارد. ادامهی آن به سیچال و دیزین میرسد. [ویرایش] ۶ - منبع• پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «ده تنگه»، ص۸۹۵. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | رده های تهران
|
||||||||||||||||||||||||||||||||