خلنو، دریوک (دریاچه) da(e)ryūk-e xoleno، دریاچهای یخچالی در البرز میانی است که در پشت خطالرأس قله خلنو بزرگ و کوچک قرار دارد. این دریاچه در ارتفاع حدود ۳۸۳۰ متری از سطح دریا شکل گرفته و بزرگترین دریاچهی یخچالی در ناحیهی البرز میانی بهشمار میرود. شاخابههای رود وارنگرود از دامنههای شمالی و غربی خلنو سرچشمه میگیرند. دریوک پس از دریاچهی قله سبلان، مرتفعترین دریاچهی کوهستانی ایران است. بهسبب موقعیت خاص، محل توقف و شبمانی کوهنوردان در مسیر صعود به خلنو و قلههای اطراف آن است. [ویرایش] ۱ - معرفی دریوک خلنودریوک خلنو دریاچهای یخچالی در پشت خطالرأس قلههای خلنو بزرگ و کوچک در البرز میانی قرار دارد. [ویرایش] ۲ - ویژگیهای طبیعیقلهی خلنوبزرگ بلندترین نقطهی خطالرأسهای بههم پیوستهای است که کوه بلند خلنو را تشکیل میدهند. [ویرایش] ۳ - ارتفاع و موقعیتبهسبب ارتفاع زیاد کوههای البرز میانی، چشمههای خروشان و دریاچههای یخچالی حاصل از ذوب برفچالها و یخچالهای دائمی در این ارتفاعات شکل میگیرند. یکی از این دریاچهها دریاچهی خلنو یا دریوک (دریایک، دریای کوچک) خلنو است که بزرگترین دریاچه در ناحیهی البرز میانی است. [ویرایش] ۴ - منبع آبشاخابههای رودخانه وارنگرود از دامنههای شمال و غرب قلهی خلنوبزرگ سرچشمه میگیرد و به طرف غرب خلنوبزرگ و دیگر قلههای اطراف آن روان است. در این مکان کاسهی بزرگی در میان کوهها به وجود آمده است که کف آن ۸۰۰‘۳ تا ۰۰۰‘۴ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. در یکی از نقاط پایینی این کاسهی بزرگ، برکهای به نام دریوکِ خلنو در ارتفاع تقریبی ۸۳۰‘۳ متری از سطح دریا تشکیل شده است. [ویرایش] ۵ - فعالیتهای کوهنوریاین دریاچه از لحاظ ارتفاع پس از دریاچهی قلهی سبلان در استان اردبیل، مرتفعترین دریاچهی کوهستانی ایران است. بیشتر کوهنوردان در برنامههای صعود به خلنو یا دیگر قلههای خطالرأس و همجوار آن در کنار این دریاچه چادر میزنند و شبمانی میکنند. [۱]
ضرابیان، نادر (رئیس هیئت و سرپرست گروه کوهنوردی لواسان)، گفتوگو با مؤلف.
[ویرایش] ۶ - پانویس
[ویرایش] ۷ - منبع• صفری، سیما، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «خلنو، دریوک»، ص۸۱۷. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | دریاچه های تهران
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||