دره درازلش
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
درازلش، دره darre-ye derāz-laš، یکی از درههای فرعی در غرب خطالرأس دارآباد در
البرز مرکزی است.
بین یال توپوز کلنو و
یال شنسیاه قرار گرفته و از شمالشرق به جنوبغرب امتداد مییابد.
این دره از ارتفاعات
قله سرمیل آغاز شده و تا
چالپونه در
دره دارآباد ادامه دارد.
طول تقریبی آن ۱۳۰۰ متر و اختلاف ارتفاع مبدا و مقصد حدود ۶۰۰ متر است.
یکی از ویژگیهای خاص دره این است که در بخش میانی، با تپهای کوچک به دو شاخه تقسیم میشود که دوباره در نزدیکی فراخسینه به هم میپیوندند.
وجود چشمههای پرآب مانند
لشملک،
درازلش و سیردرود در دو سوی آن، باعث جریان دائمی آب در این دره شده است.
مسیر دره بهخاطر صخرهایبودن، مکان مناسبی برای سنگنوردی است.
یکی از اصلیترین مسیرهای صعود به خطالرأس دارآباد و قلههای کلنو، سرمیل و دارآباد بهشمار میرود.
[ویرایش]
دره درازلش درهای که در غرب خطالرأس دارآباد، حد فاصل یال توپوز کلنو و یال شنسیاه واقع است.
این دره از شمال شرقی به جنوب غربی امتداد دارد و شیب آن به سوی درهی دارآباد است.
درهی درازلش از شمالشرقی به خطالرأس دارآباد در منطقهی قلهی سرمیل و از جنوب به درهی دارآباد در منطقهی چالپونه ختم میشود.
[ویرایش]
درازای مسیر این دره حدود ۳۰۰‘۱ متر است و اختلاف دو نقطهی آغازین و پایانی آن به ۶۰۰ متر میرسد.
از ویژگیهای مهم این دره آن است که پس از ورود به منطقهی چالپونه و طی مسافتی کوتاه، دره توسط تپهی کوچکی به دو نیم تقسیم میشود.
اما این دو بخش در نزدیکی سینهکش فراخسینه به هم میرسند و بر روی هم درازلش خوانده میشوند.
[ویرایش]
مسیر دره به سبب صخرهای بودن منطقه، در برخی از نقاط، مکان مناسبی برای ورزش سنگنوردی است.
[ویرایش]
در دو طرف این دره چشمههای پرآب لشملک، درازلش و سیردرود جریان دارند.
از اینرو، در سراسر سال در هر دو بخش دره آب نسبتاً فراوانی جریان دارد.
[ویرایش]
ورود به این دره از طریق درهی دارآباد در منطقهی چالپونه و
آبشار کبوترخوان امکانپذیر است.
درهی درازلش یکی از اصلیترین راههای صعود به خطالرأس دارآباد جهت رسیدن به قلهی آن است.
راهپیمایی در این دره یک تا یک ساعت و نیم به طول میانجامد.
انتهای این دره دارای شیب بسیار زیاد است و امکانگذر از آن وجود ندارد.
[ویرایش]
مسیر درهی درازلش امکان رسیدن به قلههای کل نو، سرمیل و دارآباد را برای کوهنوردان فراهم میسازد.
[ویرایش]
•
یاسینی، مجید، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «درازلش، دره»، ص۸۵۲.