|
| ||||||||||||||||||||
هومن، خانه تاریخی xāne-ye tārīxī-ye hūman، در جبههی غربی شهر میگون و دامنه جنوب شرقی کوه استرچال واقع است. این خانه متعلق به دکتر احمد هومن، وزیر دربار پهلوی دوم است. این بنا در دههی (۱۳۴۰ هـ.ش) بر روی زمینهای کشاورزی ساخته شد و تا اواسط دههی (۱۳۸۰ هـ.ش) محل سکونت خانواده هومن بود. این بنا با طرح مربع و دو طبقه، دارای مصالح سنتی شامل سنگ لاشه، خشت خام، آجر و گچ است. نمونهای از خانههای برونگرا با چشمانداز باغچههای اطراف است. خانه در سال (۱۳۸۲ هـ.ش) در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. دکتر هومن فردی مردمی و خیّر بود که خدمات زیادی به عمران و آبادانی میگون کرد و در همان منطقه نیز به خاک سپرده شده است. [ویرایش] ۱ - معرفی خانه تاریخی هومنخانه تاریخی هومن خانهای متعلق به دکتر احمد هومن، از رجال دورهی پهلوی دوم بود. این بنا در جبههی غربی شهر میگون و در دامنهی جنوب شرقی کوه استرچال واقع است. [ویرایش] ۲ - مالک و موقعیت جغرافیاییاین خانه را دکتر هومن در دههی (۱۳۴۰ هـ.ش) در محل مزارعی که اهالی شهر میگون آن را «تِلارسر» یا «تالارسر» مینامند. در میان باغی مسطح و هموار که حدود ۰۰۰‘۲ مـ۲ مساحت دارد، احداث کرد و تا اواسط دههی (۱۳۸۰ هـ.ش) خود و فرزندانش از آن استفاده میکردند. سالها بعد دکتر هومن خانه را به شخصی به نام یحیى مافی فروخت. وی پس از خرید خانه آن را مرمت و بازسازی کرد، با این حال، امروزه در معرض ویرانی قرار گرفته است. [ویرایش] ۳ - ویژگیهای معماری بناخانهی تاریخی هومن دارای طرحی به شکل مربع است و در دو طبقه احداث شده و از شمال و جنوب دارای در ورودی است. ۳.۱ - ویژگی طبقاتهر طبقهی بنا شامل دو اتاق در جبههی غربی و اتاقی تو درتو در شرق و راهروی در جهت شمالی ـ جنـوبی در میانه است. از پشت در شمالی این خانه، پلکانی چوبی به طبقهی دوم راه مییابد و ارتباط دو طبقه را با یکدیگر برقرار میکند. ایوانی کوچک نیز در طبقهی دوم و در جنوب غربی بنا ساخته شده که چشمانداز زیبایی برای ساکنان خانه فراهم ساخته است. ۳.۲ - مصالح بنامصالح بنا در پی با سنگ لاشه و ملاط آهک است و دیوارهای آن با خشت خام و قاب درها، پنجرهها و گوشهی دیوارها با آجر ساخته شده است. سطوح داخلی و خارجی بنا با گچ اندود شده، نمای بیرونی بهسبب وجود قابهای آجری و سفیدکاری موجود، بنا را زیباتر ساخته است. درها و پنجرههای خانهی هومن بهجز درِ ورودی چوبیاند، اما به مرور تغییراتی در برخی از آنها داده شده است. ۳.۳ - سقف و محوطهسقف بنا دارای خرپای چوبی است و با ورق گالوانیزه (شیروانی) پوشانده شده است. گرداگرد خانه را باغچههایی با درختان میوه دربر گرفته است. همچنین این خانه پنجرههایی رو به باغ دارد؛ از همینرو میتوان خانهی تاریخی هومن را از نوع خانههای برونگرا نامید. که از اواخر دورهی قاجار بنای آنها در ایران رایج گردید. [ویرایش] ۴ - ثبت ملی و اهمیت تاریخیخانهی تاریخی هومن در سال (۱۳۸۲ هـ.ش) در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. دکتر احمد هومن مدتی وزیر دربار حکومت پهلوی دوم بود و بنا به گفتهی اهالی میگون فردی مردمی و خیّر بود و در عمران و آبادانی میگون فراوان میکوشید. یکی از اقدامات وی احداث غسالخانه و بهشت حضرت معصومه (علیهالسلام) بود که امروزه به نام بهشت حضرت معصومه (علیهالسلام) نامیده میشود و خود او نیز در آنجا به خاک سپرده شده است. [ویرایش] ۵ - منبع• پازوکی طرودی، ناصر، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «خانه تاریخی هومن»، ص۱۶۸۸. ردههای این صفحه : بناهای تاریخی تهران | دانشنامه تهران بزرگ
|
||||||||||||||||||||
