• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

تیغه های سنگی ژاندارم

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



تیغه های سنگی ژاندارم
مشخصات فردی
نامتیغه های سنگی ژاندارم
نام دیگرژاندارک
کشور ایران
استان تهران
موقعیت روی خط‌الرأس کوه خلنو
مختصات جغرافیایی
ارتفاع۲۷۰‘۴متر

ژاندارم، تیغه‌های سنگی tīqehā-ye sangī-ye žāndārm، به تیغه‌های سنگی بلندی گفته می‌شود که در خط‌الرأس کوه خلنو، بین قله‌های خلنو بزرگ و برج، در ارتفاع تقریبی ۴۲۷۰ متری قرار دارند.
این تیغه‌ها که حدود ۱۰ متر ارتفاع و ۱۵ متر طول دارند.
به دلیل شباهتشان به برج‌های سنگی که مسیر صعود را دشوار می‌کنند، توسط کوهنوردان فرانسوی ژاندارم نامیده شدند.
این نام به تدریج در میان کوهنوردان ایرانی نیز رایج شد، هرچند که به اشتباه گاهی ژاندارک تلفظ می‌شود.
صعود از این تیغه‌ها در تابستان دشوار و در زمستان بسیار خطرناک است و نیازمند مهارت و تجهیزات کوهنوردی است.
مسیرهای دسترسی به این منطقه شامل روستای لالان، روستای شمشک و دره وارنگرود هستند.
هر کدام به نقاط مختلفی از قبیل گردنه وزوا، پناهگاه لجنی و قله خلنو منتهی می‌شوند.
در زمستان، مسیر سرک‌چال‌ها به دلیل امنیت بیشتر، برای صعود به تیغه‌های ژاندارم و قله خلنو مورد استفاده قرار می‌گیرد.

[ویرایش]

۱ - معرفی تیغه‌های سنگی ژاندارم



تیغه‌های سنگی ژاندارم (یا ژاندارک)، تیغه‌های سنگی‌ای که روی خط‌الرأس کوه خلنو جای دارند.
[ویرایش]

۲ - موقعیت جغرافیایی



این تیغه‌های سنگی با ارتفاع ۱۰ متر و درازای حدود ۱۵ متر میان قله‌های خلنو بزرگ و برج در ارتفاع ۲۷۰‘۴متری از سطح دریا جای دارند.
[ویرایش]

۳ - معنای نام تیغه‌های سنگی



در زبان فرانسه به تیغه‌ها و برج‌های سنگی‌ای که در مسیرهای صعود قرار دارند و راه صعودکننده را سد می‌کنند، اصطلاحاً ژاندارم می‌گویند.
این نام را در سال‌های دور، کوهنوردان فرانسوی که برای صعود به کوه‌های این منطقه می‌آمدند، بر این تیغه‌ها نهاده‌اند.
از همین‌رو، از آن زمان به بعد کم‌کم میان کوهنوردان ایرانی نیز رایج گشت؛ اما به مرور به اشتباه نامش به ژاندارک تغییر کرد.
[ویرایش]

۴ - عبور از تیغه‌ها



عبور از تیغه‌ها در تابستانْ سخت، و در زمستان به مراتب سخت‌تر و خطرناک‌تر است و به تجهیزات کافی و مهارت در کوهنوردی نیاز دارد.
[ویرایش]

۵ - مسیرهای دسترسی به این تیغه‌ها



مسیرهای دسترسی به این تیغه‌ها از ۳ طریق امکان‌پذیر است:
• از طریق روستای لالان و از آن‌جا به گردنه بزبزه رو (وزوا) و قله برج و سرانجام به تیغه‌های ژاندارم؛

• از طریق روستای شمشک و یال کوه لجنی تا پناهگاه لجنی و از آن‌جا به قله‌های سرک‌چال‌ها و گردنه‌ی وزوا و سرانجام برج و تیغه‌ها؛

• از طریق دره وارنگرود و دریاچه خلنو به قله خلنو بزرگ و کوچک و از آن‌جا به سمت تیغه‌ها.
در زمستان‌ها برای صعود به تیغه‌های ژاندارم و قله‌ی خلنو از مسیر سرک‌چال‌ها استفاده می‌شود که امنیت بالاتری نسبت به دیگر مسیرها دارد.
[۱] بهرامی‌نیا، عباس (عضو هیئت کوهنوردی شمیران)، ساعدیان، حمید (رئیس هیئت کوهنوردی شمیران)، ضرابیان، نادر (رئیس هیئت کوهنوردی لواسان)، مصاحبه با مؤلف.

[ویرایش]

۶ - پانویس


 
۱. بهرامی‌نیا، عباس (عضو هیئت کوهنوردی شمیران)، ساعدیان، حمید (رئیس هیئت کوهنوردی شمیران)، ضرابیان، نادر (رئیس هیئت کوهنوردی لواسان)، مصاحبه با مؤلف.

[ویرایش]

۷ - منبع



صفری، سیما، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «تیغه‌های سنگی ژاندارم»، ص۹۵۹.    






جعبه ابزار