• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ایگل

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



{{منابع:ایگل (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|ایگل (تهران)}}
ایگل īgel، از آبادیهای دهستان رودبار قصران. 
ایگل
اطلاعات ‌کلی
نام‌رسمیایگل
روی‌نقشه آری
استانتهران
شهرستانشمیرانات
بخشرودبار قصران
دهستانرودبار قصران
اطلاعات جمعیتی و دینی
جمعیت ۲۴۵ نفر (سرشماری ۹۵
زبان فارسی
مذهب شیعه

ایگل، آبادی در دهستان رودبار قصران و در ارتفاع ۲٫۰۴۹ متری از سطح دریا واقع شده است.
این روستا در ۴٫۵ کیلومتری غرب اوشان و در دو سوی دره‌ای به نام تنگه‌پارو قرار دارد.
جمعیت ایگل در تابستان حدود ۱۵ و در زمستان ۶ خانوار است، و شغل اصلی ساکنان آن باغداری و دامداری است.
محصولات اصلی باغی شامل گیلاس، آلبالو و گردو است.
آب کشاورزی از رودخانه‌ی آهار و آب آشامیدنی از چشمه‌ای در دامنه‌ی کوه توچال تأمین می‌شود.
روستای ایگل دارای مدرسه‌ی ابتدایی است و در طول جنگ تحمیلی ۴ شهید تقدیم کرده است.
بافت تاریخی روستا به‌طور کلی تخریب و نوسازی شده، و تنها قلعه‌ی کیقباد به‌عنوان اثر تاریخی مهم آن شناخته می‌شود که در فهرست آثار ملی ثبت شده است.
اهالی به وجود امامزاده‌ای به نام علی‌اکبر در روستا اعتقاد دارند، هرچند سندی برای آن وجود ندارد.

[ویرایش]

۱ - موقعیت جغرافیایی



این آبادی در˚۳۵ و ´۵۴ عرض شمالی، و˚۵۱ و ´۲۹ طول شرقی و در ارتفاع ۰۴۹‘۲ متری از سطح دریا، در فاصله‌ی ۵/ ۴ کیلومتری غرب اوشان و در سمت جنوب جاده‌ی ارتباطی اوشان به آهار و رودخانه‌ی آهار، و در دو سوی دره‌ای به‌نام تنگه‌پارو جا دارد.
این دره از میانه‌های سینه‌کش شمالی قله‌ی توچال آغاز می‌شود و به سمت شمال‌ شرقی امتداد یافته، به رودخانه‌ی آهار متصل می‌گردد.
[ویرایش]

۲ - دلیل رونق مردم روستا



در میان تنگه‌پارو، رودخانه‌ی کوچکی که حدود ۲کمـ درازای آن است، به صورت دائمی جریان دارد.
نام این رودخانه ویرینی است و در حقیقت آبادانی و رونق روستاهای ایگل و باغ گل وابسته به آن است.
[ویرایش]

۳ - مناطق مختلف رود ویرینی



نام مناطق مختلف این رودخانه از شمال به جنوب به‌ترتیب رِزون، دره‌ی اسبول، گسمی‌دره، مَلک‌جاری، سرچاهون، دری‌مون، درون‌راسته، چپ‌رود و راست‌رود است.
[ویرایش]

۴ - دره‌های روستا



در سمت جنوب شرقی روستای ایگل، دره‌ای به‌نام ورمالک، در سمت شمال شرقی دره‌ای به نام دره پند، و در سمت شمال غربی دره‌ی دره لَوار واقع شده است.
[ویرایش]

۵ - کوه‌های اطراف دره لوار



در سمت شمال غربی دره‌ی لَوار کوه بلندی واقع است که به آن آفتاب‌کوه می‌گویند.
علت این نام‌گذاری آن است که جهت قرارگیری کوه به‌گونه‌ای است که به سینه‌کش جنوبی آن پیوسته آفتاب می‌تابد و هرچه برف روی آن ببارد، در مدت یکی دو روز آب می‌شود و بدنه‌ی کوه ظاهر می‌گردد.
[ویرایش]

۶ - کوه‌های اطراف آفتاب کوه



در کنار آفتاب‌کوه، کوه دیگری است که میان‌کوه نام دارد.
در سمت شمال روستا و در موقعیت اتصال تنگه‌پارو و رودخانه‌ی آهار، مکانی وجود دارد که اهالی به آن دره‌ی زیارت می‌گویند، اما علت این نام‌گذاری را نمی‌دانند.
برخی می‌گویند در این محل قبلاً زیارتگاهی وجود داشته که سیل آن ‌را ویران کرده است.
برخی نیز وجود امامزاده در امتداد این دره در میان روستا را علت این نام‌گذاری می‌دانند.
[ویرایش]

۷ - کوه دون‌دره در این روستا



در سمت غرب روستای ایگل کوهی به نام دون‌دره وجود دارد که یال صخره‌ای آن به سمت شرق تا میان روستا امتداد یافته است.
بر بالای یال این کوه در نزدیکی روستا، سنگ یکپارچه‌ی بزرگی وجود دارد که به آن سنگ کیقباد می‌گویند.
علت این نام‌گذاری آن‌ است که در زیر این سنگ بزرگ و در زیر یال سنگی کوه که به آن اشاره شد، آثار معماری قلعه‌ای صخره‌ای و دست‌کند وجود دارد که آن را قلعه کیقباد (ه‌ م) می‌خوانند.
[ویرایش]

۸ - سکونت در روستا



روستای ایگل در تابستان حدود ۱۵، و در زمستان ۶ خانوار جمعیت دارد.
نام خانوادگی اهالی روستای ایگل به ترتیب فراوانی شمار جمعیت و بومی بودن، کمالی، آقابیک، حسینی شکرآبی (از سادات)، چناری و قزازانی است و همگی آنان از افراد بومی روستا و یا روستاهای مجاورند.
[ویرایش]

۹ - شغل مردم روستا



شغل مردم روستای ایگل در گذشته کشاورزی و دامداری بود.
کشت محصولات دیم نظیر نخود، عدس، ماش و لپه در این روستا بسیار رونق داشت.
اما اکنون اهالی ثابت روستا فقط به کار باغداری و شماری نیز به دامداری اشتغال دارند.
باغ‌های این روستا نسبتاً گسترده و زیاد است و در نتیجه روستا رونق خوبی دارد.
بااین‌حال، اکثر جوانان روستا به تهران مهاجرت کرده، و به کارهای دولتی روی آورده‌اند.
[ویرایش]

۱۰ - مهم‌ترین محصولات روستا



مهم‌ترین محصولات باغی این روستا گیلاس، آلبالو و گردو ست و مقدار نسبتاً فراوانی از گیلاس و مقدار اندکی از دیگر محصولات روستا به بازار عرضه می‌شود.
[ویرایش]

۱۱ - تامین آب روستا



آب کشاورزی مورد نیاز مردم این روستا از رودخانه آهار و رودخانه ویرینی که در دره‌پارو جریان دارد، تأمین می‌گردد.
آب آشامیدنی مردم نیز از چشمه آب‌دره که از دامنه شمالی قله توچال سرچشمه می‌گیرد، فراهم می‌شود.
بالاتر از چشمه آب‌دره مناطقی به نام آفتاب‌دیم و لش‌اِستونک وجود دارد که آن‌ها نیز آب‌های گوارایی دارند.
[ویرایش]

۱۲ - تاریخچه روستا



روستای ایگل دارای مدرسه‌ی ابتداییِ دایر است.
مردم این روستا در طول جنگ عراق با ایران ۴ تن شهید به میهن تقدیم کردند.
بافت قدیم و تاریخی و ساختمان‌های دارای قدمت روستای ایگل نظیر مسجد، حسینیه، حمام و خانه‌های قدیمی از دهه‌ی (۱۳۶۰ هـ.ش) به این سو به‌کلی تخریب و نوسازی شده‌ است.
تنها چند خانه نیمه‌ ویرانه که قدمت بیش از ۱۰۰ سال دارند، در روستا باقی مانده است که قابلیت حفظ و نگهداری ندارند.
[ویرایش]

۱۳ - مکان مذهبی روستا



در مرکز روستای ایگل بنای نوسازی وجود دارد که بسیار ساده و فاقد هرگونه ویژگی خاص هنری یا معماری است و داخل آن نیز ضریحی فلزی نصب کرده‌اند.
این محل در ۵ سال اخیر تجدید بنا شده است.
اهالی این مکان را محل دفن امامزاده‌ای به‌ نام امام زاده علی اکبر (آبادی ایگل) می‌دانند، اما سند یا شجره‌نامه‌ای برای آن ندارند.
بااین‌همه، اعتقاد راسخی به آن داشته، معتقدند که حوایج همه را برآورده می‌کند.
[ویرایش]

۱۴ - آثار تاریخی روستا



تنها اثر تاریخی فرهنگی روستای ایگل قلعه کیقباد است.
این اثر در مهرماه (۱۳۸۲) با شماره‌ی ۳۹۱‘۱۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
مردم روستای ایگل داستان‌های عجیبی از طول و عرض این قلعه نقل می‌کنند که باورکردنِ آن‌ها مشکل است.
آنان نسبت به این قلعه حساسیت بسیار زیادی دارند و برای آنکه مراجعان فراوان به‌خصوص حفاران قاچاق قلعه را تخریب نکنند یا برای بازدید آن مزاحم مردم روستا نشوند، راه ورودی آن ‌را مسدود کرده‌اند.
بعضی از اهالی نیز معتقدند علاوه بر راهی که آن‌ را مسدود کرده‌اند، راه‌های دیگری نیز وجود دارد که از آن طریق می‌توان وارد قلعه شد، اما آن‌ها نیز فعلاً بسته است.
[ویرایش]

۱۵ - منبع



پازوکی طرودی، ناصر، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «ایگل»، ص۲۵۰.    






جعبه ابزار