• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رودخانه آه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



{{منابع:رودخانه آه (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|رودخانه آه (تهران)}}
آه، رودخانه rūd-xāne-ye āh، رودخانه‌ای از شاخه‌های رودخانرودخانه آه سیاه‌رود.
رودخانه آه (آبعلی) یکی از شاخه‌های رودخانه‌ی سیاه‌رود است .
از دامنه‌های کوه گل زرد در دهستان آبعلی، ۵۲ کیلومتری شمال شرقی تهران سرچشمه می‌گیرد.
این رودخانه به طول حدود ۳۰ کیلومتر در جهت شمال شرقی به جنوب غربی جریان دارد و زمین‌های روستاهایی مانند مبارک‌آباد و رودهن را آبیاری می‌کند.
در نهایت، به رودخانه‌ی سیاه‌رود می‌ریزد.
منبع تغذیه‌ی آن شامل بارش برف، باران و چشمه‌های منطقه است و آبدهی آن حدود ۸۰ لیتر در ثانیه است.

[ویرایش]

۱ - نام دیگر و محل سرچشمه



این رودخانه که آبعلی نیز نامیده می‌شود، از دامنه‌های جنوبی کوه گل زرد (ارتفاع: ۶۹۳‘ ۳ متر) در دهستان آبعلی، واقع در ۵۲کیلومتری شمال شرقی تهران سرچشمه می‌گیرد.
[۱] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
[۲] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
[۳] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۲ - درازا و جهت جریان



رودخانه‌ی دائمی آه با درازای حدود ۳۰ کمـ در جهت شمال شرقی به جنوب غربی جریان دارد.
[۴] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
[۵] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.

[ویرایش]

۳ - مناطق عبور



این رود در مسیر خود، زمینهای روستاهای مبارک‌آباد، سرپولک، قائم محله، سادات محله، کریون و نیز شهر رودهن را آبیاری و در رودهن، آب رودخانه‌ی دره‌رود را دریافت می‌کند.
پس‌ازآن، از روستاهای مهرآباد، خورین، تخته‌ها، عباس‌آباد و ولی‌آباد می‌گذرد.
سرانجام، در غرب روستای گلخندان قدیم، به رودخانه‌ی سیاه‌رود می‌ریزد.
[۶] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
[۷] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
[۸] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
[۹] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
[۱۰] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.

سیاه‌رود نیز در روستای سیاه‌سنگ واقع در ۲۱کیلومتری جنوب غربی دماوند به رودخانه‌ی دماوند می‌پیوندد.
[۱۱] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.

[ویرایش]

۴ - منبع تغذیه



منبع تغذیه‌ی رودخانه‌ی آه بارش برف و باران و نیز چشمه‌های منطقه است.
[۱۲] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
[۱۳] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.

[ویرایش]

۵ - مساحت حوضۀ آبریز و میزان آب‌دهی



مساحت حوضه‌ی آبریز این رودخانه حدود ۳۰ کمـ۲ و آبدهی آن حدود ۸۰ لیتر در ثانیه اندازه‌گیری شده است.
ازاین‌رو، رودخانه‌ی پرآبی به شمار نمی‌رود.
[۱۴] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۶ - پانویس


 
۱. نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
۲. جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۳. افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۴. افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۵. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۶. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۷. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
۸. افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.
۹. جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۱۰. نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش، شم‌ ‌۳۸۷.
۱۱. جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، تهران، ۱۳۷۶ ش، ص۹۹.
۱۲. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۱۰.
۱۳. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور (حوضه آبریز ایران مرکزی)، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، ص۲۰.
۱۴. افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، ص۴۹۳.

[ویرایش]

۷ - منبع



بنی‌جانی، علیرضا، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ،برگرفته از مقاله «آه، رودخانه» ص۴۶۵.    






جعبه ابزار