پیازچال، قله qolle-ye piyāz-čāl، قلهای به ارتفاع ۳۷۸۰ متر، در خطالرأس توچال به دارآباد واقع شده و از شمال به درهی ایگل و از جنوب به درههای یوردخللر و پسقلعه محدود است. این قله با شیبهای تند به درههایی عمیق منتهی میشود که در زمستان برفگیر هستند. نام آن از گیاه سیرک برگرفته شده که در تابستان پیرامون قله میروید. با وجود اهمیت کم برای صعود، بسیاری از کوهنوردانی که از شرق به توچال میروند، از آن عبور میکنند. بهترین مسیر صعود، از مسیر کلکچال به گردنهی سرلو و سپس خطالرأس شرقی توچال است. قلهای واقع در خطالرأس توچال به دارآباد. [ویرایش] ۱ - موقعیت جغرافیاییاین قله، در °۵۱ و ´۲۶ طول شرقی و °۳۵ و ´۵۲ عرض شمالی جای دارد و از شمال به درهی ایگل، از جنوب به درهی یوردخللر و درهی بزرگ پسقلعه، از شرق به قلهی لزون غربی و از غرب به قلهی چهارپالون منتهی میگردد. [ویرایش] ۲ - ارتفاعارتفاع این قله ۷۸۰‘ ۳ متر از سطح دریا است. [ویرایش] ۳ - علت نامگذاریاین قله از آنرو پیازچال خوانده میشود که در تابستانها در پیرامون آن، گیاهی به نام سیرک که شبیه پیاز یا سیر کوچک است، به فراوانی میروید. [ویرایش] ۴ - نمای قلهاین قله و همچنین خطالرأس شرقی توچال از بیشتر نقاط شهر تهران، مانند دیواری بلند دیده میشود. [ویرایش] ۵ - ویژگی قلهقلهی پیازچال در میان کوهنوردان، هدف ارزشمندی جهت صعود به شمار نمیرود، اما بیشتر کسانی که از سمت شرق به توچال نزدیک میشوند، از آن صعود میکنند. دو طرف شمالی و جنوبی این قله شیب بسیار تندی دارد که به درههایی عمیق منتهی میگردد. این درهها در زمستان مملو از برفهایی است که باد در آنها انباشته است. [ویرایش] ۶ - دسترسی به قلهبهترین مسیر دسترسی به این قله از طریق خطالرأس شرقی توچال است که از منطقهی منظریه در تهران آغاز میشود و پس از گذر از اردوگاه کلکچال و رسیدن به گردنهی سرلو، به سمت درهی پیازچال در شرق تغییر جهت داده و با گذر از گردنه و ادامهی مسیر به طرف شمال و رسیدن به خطالرأس، در جهت غرب میرود تا به این قله میرسد. [ویرایش] ۷ - منبع• یاسینی، مجید، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «قله پیازچال»، صفحه۶۰۶. |
||||||||||||||||||||||||||||||||