کلوگان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
{{منابع:کلوگان (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|کلوگان (تهران)}}
کلوگان kolūgān، روستایی از توابع بخش رودبار قصران.
کلوگان، روستایی از توابع بخش رودبار قصران، در ارتفاع ۱,۸۳۳ متری و در ۱.۳ کیلومتری شمال روستای رودک واقع شده است.
جمعیت آن در تابستان حدود ۱۰۰ خانوار و در زمستان حدود ۳۰ خانوار است.
آب آشامیدنی روستا از چشمهدشتک تأمین میشود و مهمترین محصولات کشاورزی آن گیلاس و گردو هستند.
بافت تاریخی روستا در چند دهه اخیر تخریب شده و فقط دو خانه از دوره پهلوی دوم باقی مانده است.
جوانان روستا بیشتر به تهران مهاجرت کرده و در کفاشی مشغول به کار هستند.
در نزدیکی روستا، تپهای به نام تختکوه وجود دارد که در گذشته به عنوان مظهر امامزادهای شناخته میشد.
[ویرایش]
این روستا در °۵۱ و ´۳۳ طول شرقی، و °۳۵ و ´۵۲ عرض شمالی، در ارتفاع ۸۳۳‘۱متری از سطح دریا، در فاصلهی ۳۰۰‘۱متری شمال روستای رودک واقع است.
[ویرایش]
بخش عمدهی روستای کلوگان در دو طرف و منتهاالیه جنوب دره و مسیلی واقع شده است که از شمال روستای امامه آغاز میشود و طول روستاهای امامهی بالا و امامهی پایین را طی میکند و در جنوب کلوگان به رودخانهی جاجرود میپیوندد.
[ویرایش]
بخش دیگر روستای کلوگان در دامنهی جنوبی و شمالی تپهای واقع است که در شمال روستای کلوگان قرار دارد و تپهتخت یا تپهسرک نامیده میشود.
امروزه سال (۱۳۸۸ هـ.ش) یک دکل مخابراتی بر بالای این تپه نصب شده است.
بخشی از دامنهی شمالی تپهتخت یا تپهسرک به روستای حاجیآباد تعلق دارد و زمینها، مزارع و خانههای اهالی حاجیآباد در آنجا واقع است.
[ویرایش]
در حدود ۳۰۰متری جنوب روستای کلوگان و در شرق مسیل رودخانهی میان روستا تپهای منفرد و نسبتاً بلند وجود دارد که اهالی آن را تختکوه مینامند.
در بالای این تپه چند اصله درخت سرو کوهی و شماری قطعهی بزرگ و کوچک سنگهای کبودرنگ وجود دارد.
در گذشته در این محل سنگی بزرگ وجود داشت و اهالی آن را مظهر امامزادهای به نام محمدعلی میدانستند.
از همین رو به آن اعتقاد داشتند و آن را زیارت میکردند.
در ایام تاسوعا و عاشورا دستههای سینهزنی در آنجا گرد میآمدند و مراسم خود را برگزار میکردند.
در سالهای پس از انقلاب اسلامی عدهای در طلب یافتن گنجهای خیالی آن سنگ را شکسته و خرد کردند.
از آن پس اعتقاد اهالی نسبت به آن سست شد؛ اما هنوز عدهای همچنان به آن اعتقاد دارند.
[ویرایش]
روستای کلوگان در تابستان حدود ۱۰۰، و در زمستان حدود ۳۰ خانوار جمعیت دارد.
[ویرایش]
نام خانوادگی اهالی بومی روستای کلوگان به ترتیب کثرت جمعیت سعیدا، عالی، اللهدادی و قصرانی است.
[ویرایش]
بیشتر جوانهای روستای کلوگان به تهران مهاجرت کردهاند و به کار کفاشی اشتغال دارند.
شماری از پیرمردان این روستا نیز که همچنان در محل ساکناند، به باغداری، کارگری و مشاغل خدماتی مشغولاند.
مهمترین محصولات کشاورزی این روستا گیلاس و گردو ست.
[ویرایش]
آب آشامیدنی روستای کلوگان از چشمهدشتک تأمین میگردد.
این چشمه در میان مسیل آبریز روستای امامه قرار دارد و آب آن از ذخایر زیرزمینی کوه ورجین سرچشمه میگیرد.
چشمهی دیگری در جبههی شمالشرقی و مجاور محدودهی روستا وجود دارد که چشمهپدر نامیده میشود و در گذشته آب روستا از آن برداشت میشد.
[ویرایش]
در میان بافت مرکزی روستای کلوگان خانهای وجود دارد که گفته میشود متعلق به مهندس سیحون]، از معماران برجستهی تاریخ معاصر ایران است.
اهالی روستا میگویند همسر استاد علیاکبر صنعتی، از هنرمندان و مجسمهسازان مشهور معاصر ایران، از اهالی کلوگان بوده است.
[ویرایش]
در این روستا بهسبب شمار اندک دانشآموز مدرسهای نیست.
[ویرایش]
بافت تاریخی روستای کلوگان در طی ۲-۳ دههی اخیر تخریب شده است و جز دو خانهی متعلق به دورهی پهلوی دوم، اثر تاریخی ـ فرهنگی دیگری در این روستا وجود ندارد.
[ویرایش]
•
پازوکیطرودی، ناصر، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ،برگرفته از مقاله «کلوگان» ص۱۳۱۶.
