|
| ||||||||||||||||||||||||||||||
کردنبرد، روستایی در جنوب بومهن و در ارتفاع ۱,۵۹۱ متری از سطح دریا واقع شده است. جمعیت ثابت آن حدود ۲۰ خانوار است و بیش از ۵۰ ساختمان دارد که بیشتر متعلق به مهاجران است. بافت قدیم روستا تخریب و نوسازی شده و مسجدی به نام حضرت امیرالمؤمنین (ع) در آن قرار دارد. آب آشامیدنی از چاه تأمین میشود و آب کشاورزی از رودخانهی گلخندان. شغلهای قدیمی اهالی کشاورزی و دامداری بوده، اما اکنون به مشاغل خدماتی روی آوردهاند. شواهد فرهنگی از دورههای مختلف، بهویژه دوران سلجوقی، در اطراف روستا یافت شده است. [ویرایش] ۱ - موقعیت جغرافیاییروستای کردنبرد در °۵۱ و ´۵۲ طول شرقی، و °۳۵ و ´۳۶ عرض شمالی، در ارتفاع ۵۹۱‘۱متری از سطح دریا واقع شده است. این روستا در فاصلهی ۵۰۰‘۴متری جنوب شهر بومهن، و در جنوب غربی روستای گلخندان جای دارد. [ویرایش] ۲ - وضعیت سکونت مردمنام خانوادگی اهالی کردنبرد بیشتر میوهای، موسى، حیدری، سرابی، پازکیان، پازوکیان، خرمایی و انجیری است. جمعیت ثابت این روستا حدود ۲۰ خانوار، اما شمار ساختمانهای احداثشده در آن بالغ بر ۵۰ دستگاه است که برخی از آنها بیش از ۳ طبقه دارند. بیشتر این ساختمانها متعلق به مهاجرانی است که به بومهن و این روستا آمده، و در آنجا اقامت گزیدهاند و در اطراف بومهن، در کارگاههای صنعتی کوچک یا در مراکز دیگر به مشاغل خدماتی اشتغال دارند. [ویرایش] ۳ - مناطق اطراف روستابیشتر زمینها و تپههای اطراف روستای کردنبرد نیز قطعهبندی شده، و حصاری پیرامون آنها کشیده شده است. بیشتر جمعیت اصیل و بومی روستای کردنبرد به شهر بومهن یا تهران مهاجرت کردهاند و در حال حاضر، بخشی از ساکنان روستا را افغانهای مهاجر تشکیل میدهند. [ویرایش] ۴ - بافت قدیمی روستابافت قدیم و خانهها و بناهای تاریخی روستای کردنبرد تخریب، و همگی نوسازی شدهاند. در مرکز این روستا، که بر فراز تپهای نسبتاً کوچک قرار دارد، چند خانهی قدیمی که بیشتر با خشت، سنگ و گل احداث شدهاند و سقف آنها به صورت مسطح است و با تیرهای چوبی و تخته پوشانده شده، قرار دارد که همهی آنها نیمهویرانهاند. حمام تاریخی روستا در اوایل دههی (۱۳۷۰ هـ.ش) تخریب شده، و اثری از آن بر جای نمانده است. در مرکز این روستا، مسجدی به نام مسجد حضرت امیرالمؤمنین (ع) قرار دارد که در سال (۱۴۰۱ هـ.ق / ۱۳۶۰ هـ.ش) و در محل سابق مسجد خشت و گلی روستا، ساخته شده است. این مسجد مانند خانهی یکطبقهی معمولی است که هیچ نشانی از معماری مسجد در آن دیده نمیشود. [ویرایش] ۵ - امکانات روستادر جبههی شرقی روستا نیز مدرسهای نسبتاً بزرگ و وسیع در دههی (۱۳۸۰ هـ.ش) احداث شده است که حدود ۳۵ دانشآموز دارد. [ویرایش] ۶ - منبع تامین آب روستاآب آشامیدنی و مصرفی اهالی این روستا از چاه، و آب کشاورزی محدود اهالی و باغها نیز از رودخانه گلخندان و نیز از ۵ حلقه چاهی که به صورت دستی حفر شده، و دارای عمق و آب محدود است، تأمین میشود. [ویرایش] ۷ - مشاغل روستادر اطراف روستای کردنبرد، مزارع و تپهماهورهای کمارتفاع، و نسبتاً همواری وجود دارد که در گذشته، کشت دیم در آنها صورت میگرفت. اما امروزه سال (۱۳۹۱ هـ.ش)، به رغم مناسب بودن برای زراعت، بهسبب کمبود آب، از آنها بهرهبرداری نمیشود. در گذشته، شغل اهالی این روستا کشاورزی و دامداری بود. امروزه بیشترشان به مشاغل خدماتی در شهر بومهن روی آوردهاند و فقط شمار بسیار اندکی از آنان به حرفههای پیشین اشتغال دارند. [ویرایش] ۸ - آثار تاریخی و فرهنگی روستادر اطراف روستای کردنبرد، شواهد فرهنگی فراوانی نظیر سفال از دورههای مختلف، به خصوص دوران سلجوقی تا صفوی مشاهده شده است. به نظر میرسد این سفالها که از انواع منقوش و غیرمنقوش، با لعاب و بدون لعاب و بیشتر چرخسازند، از زیر خانههای تاریخی روستا که تخریب، و محل آنها برای احداث پی ساختمانهای جدید گودبرداری شدهاند، خارج شده باشند. [ویرایش] ۹ - قدمت روستابا توجه به این شواهد میتوان قدمت روستای کردنبرد، و حتى گلخندان را مربوط به دورهی سلجوقیان عنوان کرد. به طور قطع، به سبب وجود رودخانه سیاهرود و آب فراوان آن در گذشته، نبودن آلودگیهای امروزی در جریان آب، و نیز زمینهای مناسب، خاک فراوان و حاصلخیز در اطراف روستاهای یادشده، شرایط استقرار جمعیت و زندگی بیدغدغه در این منطقه فراهم بوده است. [ویرایش] ۱۰ - منبع• پازوکی طرودی، ناصر، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «کردنبرد»، ص۱۲۹۳. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | روستاهای تهران
|
||||||||||||||||||||||||||||||
