گردهگور، چشمه češme-ye gorde-gūr، چشمهای است که در دامنهی جنوبی کوه توچال، زیر قلل چالاو و کلکچال واقع شده است. این چشمه در مسیر دره دارآباد، پس از عبور از آبشارهای کبوترخوان و چال مگس به سریونجه میرسد. دسترسی به آن در بهار و اوایل تابستان امکانپذیر است. در زمستان به دلیل بهمن، چشمه پوشیده میشود. آب چشمه گردهگور، به همراه آب رودخانهی باریک درهی گردهگور، با رودخانهی دارآباد در باغچهخلیل (سریونجه) یکی شده و به دره دارآباد میریزد. سرچشمهی این آب از قلهی لزون شرقی، گردنهی پیازچال و شمال شرقی قلهی کلکچال است. به دلیل نزدیکی درههای گردهگور و آب زندگانی، محل تلاقی این دو رودخانه دارای بیشترین حجم آب در دارآباد است. [ویرایش] ۱ - معرفی چشمه گرده گورچشمه گرده گور چشمهای که در دامنهی جنوبی توچال، زیر قله چالاو و شمالشرقی قله کلکچال واقع است. [ویرایش] ۲ - مسیر دسترسیمسیر دسترسی به چشمه گردهگور از دره دارآباد و با عبور از آبشارهای کبوترخوان و چال مگس تا سریونجه، در بهار و اوایل تابستان امکانپذیر است. [ویرایش] ۳ - وضعیت آن در فصول مختلفدر زمستان، بهمنهای سرازیرشده کاملاً روی چشمه را میپوشاند. شرق این چشمه به بند الشگا در بالای دره گردهگور و شمال آن به قلههای چالاو، لزون شرقی و گردنه پیازچال میرسد. [ویرایش] ۴ - منبع آب چشمهآب رودخانه دارآباد که از بلندیهای سیاهبند و لارکرور سرچشمه میگیرد. با آبی که از رودخانهی باریک درهی گردهگور از بخش تنگچال جریان دارد، در محل باغچهخلیل یا سریونجه با هم یکی شده و وارد دره دارآباد میشود و به مسیر خود ادامه میدهد. این شاخهی رودخانه از بالاترین بخش دارآباد، قلهی لزون شرقی، گردنهی پیازچال و بخش شمالشرقی قله کلکچال سرچشمه میگیرد. در محلی نزدیک به گردنهی پیازچال (زیر قلهی چالاو)، به چشمهی گردهگور میریزد. از آنجا که دو درهی گردهگور و آب زندگانی به موازات هم جای دارند. آب چشمههای آنها به درهی اصلی دارآباد میریزد. از همینرو، بیشترین حجم آب در محل تلاقی این دو رود کوچک است. [ویرایش] ۵ - منبع• صفری، سیما، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «چشمه گرده گور»، ص۱۳۵۵. ردههای این صفحه : چشمه های تهران | دانشنامه تهران بزرگ
|
||||||||||||