|
| ||||||||||||||||
درازلش، چشمه češme-ye derāz-laš، یک چشمهی دائمی در میانهی درهی اصلی دارآباد است. برای رسیدن به آن باید از مسیر درهی اصلی و یال شنسیاه عبور کرد. پس از رسیدن به چشمهی لشملک، حدود ده دقیقه به سمت بالا حرکت کرد. این چشمه در زمینی سرسبز و با درختان خودرو قرار دارد. در گویش قدیمی دارآباد، محلی حاصلخیز به نام "لش" شناخته میشود . در مقایسه با چشمهی لشملک که در بهار پرآبتر است، همواره دارای آب است. [ویرایش] ۱ - معرفی چشمه درازلشچشمه درازلش چشمهای دائمی که در میانهی دره اصلی دارآباد قرار دارد. در گویش قدیم مردم دارآباد، لش به زمینی گفته میشد که بهسبب رطوبت زیاد، چمن و علف فراوانی در آن سبز میشود. (خواه چشمه داشته باشد، خواه نداشته باشد.) [ویرایش] ۲ - مسیرهای دسترسیبرای رسیدن به این چشمه باید راه درهی اصلی دارآباد را پیمود و در میانهی دره به یال موسوم به شن سیاه رسید. از آنجا باید به سمت شمال، راه پاکوب را در پیش گرفت تا به لولهی آب سازمان منابع طبیعی رسید. آنگاه از آنجا به سمت چپ تغییر مسیر میدهیم و در بالاترین نقطهی دره چال پونه و در سمت راست آن به چشمه لش ملک خواهیم رسید. از آنجا، مسیر را ادامه میدهیم تا پس از حدود ۱۰ دقیقه راهپیمایی به چشمه درازلش برسیم. [ویرایش] ۳ - ویژگیهای چشمهآب چشمه لشملک در بهار زیادتر از درازلش است، اما درازلش بر خلاف لشملک چشمهای دائمی است. در بعضی نقشهها نام این چشمه به جای درازلش، لشآب نوشته شده است. [ویرایش] ۴ - ویژگیهای اطراف چشمهپیرامون چشمه درازلش زمینی سرسبز و مستطیلشکل دیده میشود که در کنار آن درختانی خودرو وجود دارد و چشمه درازلش در انتهای بالایی محل درختان میجوشد. بیشتر این لشها محلی مناسب برای استراحت و تجدید قوای چوپانان و کوهنوردان بودند. افزون بر چشمه درازلش، زمین لش دیگری نیز در شرق دارآباد وجود داشت که به آن لشگرده میگفتند. محل لشگرده امروزه (۱۳۹۰ هـ.ش) تخریب، و به شهرک مسکونی تبدیل شده است. [۱]
تحقیقات میدانی مؤلف.
[۲]
قیدی، فرامرز (از اهالی محلۀ دارآباد)، گفتوگو با مؤلف.
[ویرایش] ۵ - پانویس
[ویرایش] ۶ - منبع• صفری، سیما، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «چشمه درازلش»، ص۸۵۱. ردههای این صفحه : چشمه های تهران | دانشنامه تهران بزرگ
|
||||||||||||||||
