|
| ||||||||||||||||
تلو، چشمه češme-ye telow ، چشمهای که در اراضی تلو واقع شده است. نامش به معنی "تلخ" است و به خاطر وجود دو چشمه با آب تلخ در منطقه، این نامگذاری شده است. در دوران پهلوی اول، این چشمه و کاروانسرای کنار آن، محل توقف، استراحت کاروانها و کامیونهایی بود که از شمشک، رودبار قصران و دماوند به تهران رفت و آمد میکردند. در آن زمان، گروهی از ارمنیان نیز در نزدیکی چشمههای بالا و پایین تلو سکونت داشتند. [ویرایش] ۱ - معرفی چشمه تلوچشمه تلو چشمهای که در اراضی تلو واقع است. تلو در گویش مردم محل به معنای تلخاب است. این نام برگرفته از نام دو چشمه در منطقهی تلو است که آبی تلخ دارند. [ویرایش] ۲ - تاریخچهدر دورهی پهلوی اول، تنها جادهی تهران به شمشک از تلو میگذشت. این راه محل آمد و رفت کامیونهایی بود که از معادن رودبار قصران، زغالسنگ به تهران حمل میکردند. [ویرایش] ۳ - اهمیت و کاربری در گذشتهدر کنار چشمه تلو، کاروانسرایی وجود داشت که محل توقف و استراحت کسانی بود که از مازندران، رودبار قصران یا دماوند به تهران میآمدند. به این ترتیب، کمکم این مکان رونق گرفت و به ایستگاهی میانراهی بدل شد. در آن زمان، گروهی از ارمنیان در کنار دو چشمهی موسوم به چشمهی بالا و پایین سکونت داشتند و چشمهی اصلی تلو در پایین جاده بود. [۱]
راکی، قاسم (از اهالی قدیم لواسان)، گفتوگو با مؤلف.
[ویرایش] ۴ - پانویس
[ویرایش] ۵ - منبع• صفری، سیما، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «چشمه تلو»، ص۶۳۹. ردههای این صفحه : چشمه های تهران | دانشنامه تهران بزرگ
|
||||||||||||||||
