مشیری، قنات qanāt-e mošīrī، یکی از قنوات تاریخی محله اسدآباد است که در دوره پهلوی اول و به ابتکار حسن مشیری، از افسران ارتش، حفر شد. فرآیند دستیابی به آب در این قنات با مشارکت یک مهندس روسی و با عبور از لایههای سنگی صورت گرفت و در نهایت به سفره آب زیرزمینی رسید. با وجود عمق قابل توجه مادرچاه و مسیر شناساییشده قنات، به دلیل توسعه شهری و تجاوز به حریم قنوات، مسیر و مظهر آن دستخوش تغییر شده و اطلاعات دقیقی از وضعیت فعلی آبدهی آن در دست نیست. [ویرایش] ۱ - معرفی قنات مشیریقنات مشیری یکی از قناتهای محله اسدآباد است. [ویرایش] ۲ - نامگذاری قناتنام این قنات منسوب به حسن مشیری، یکی از افسران ارتش در دوره پهلوی اول است. [ویرایش] ۳ - روند حفر قنات و دستیابی به آبمادرچاه این قنات در مرحله نخست به آب نرسید، اما با مشورت مهندسی روسی، چاهی به عمق ۷۰ متر حفر شد. با اینکه این چاه به سنگ برخورد کرد، اما به آب رسید و حدود ۳۵ متر آب بالا آمد. به نظر مهندس روسی، این چاه به سفره آب زیرزمینی برخورد کرده بود. وی توصیه کرد اگر مادرچاه آن مقداری دیگر کنده شود، حدود ۱۵۰ سنگْ آب از آن استحصال خواهد شد. [۱]
ستوده، منوچهر، جغرافیای تاریخی شمیران، تهران، ۱۳۷۱ ش، ج۱، ص۱ و ۲۰۲.
[ویرایش] ۴ - مشخصات فنی قناتمادرچاه قنات مشیری در محدوده محله اسدآباد واقع است. این قنات حدود ۱۱۰ متر ژرفا دارد و حدود ۰۰۰‘۱ متر از مسیر این قنات شناسایی شده است. [۲]
مالکی، احمد و احمد خورسندی آقایی، قنات در ایران، تهران، ۱۳۸۴ ش، ص ۱۵۳.
[ویرایش] ۵ - وضعیت کنونی قناتبه دلیل ساختوسازهای صورتگرفته و عدم رعایت حریم قناتها، مظهر این قنات به نقاط دیگر انتقال پیدا کرده و یا آب در لایههای زیرزمینی رها شده است و اطلاع دقیقی از وضعیت آبدهی آن در دسترس نیست. [ویرایش] ۶ - پانویس
[ویرایش] ۷ - منبع• جعفری، شیوا، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «مشیری، قنات»، ص۱۵۲۳. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | قنات های تهران
|
||||||||||||||||