عید کردی īd-e kordī، مراسمی سنتی در نواحی لواسان و رودبار قصران از توابع استان تهران است که در پایان فصل چرای دام برگزار میشد. این مراسم که نام آن از واژه محلی «کرد» به معنای چوپان گرفته شده است. نوعی آیین اجتماعی و اقتصادی برای تقدیر از چوپانان و تسویه حساب دامداران با آنان بود. اگرچه امروزه رواج چندانی ندارد، هنوز در میان برخی خانوادههای سنتی منطقه برگزار میشود. [ویرایش] ۱ - معرفی عیدکردیعیدکردی نام روز و مراسمی در روستاهای لواسان و رودبار قصران، مرتبط با دامداری است. در سالهای نهچندان دور در فرهنگ مردم منطقه لواسان و رودبار قصران، مراسمی وجود داشت که امروزه رواج آشکاری ندارد، اما در برخی از خانوادههای سنتی همچنان برگزار میشود. یکی از این مراسم، جشنی موسوم به عید کردی بود (در گویش محلی به چوپان، «کرد» گفته میشود). [ویرایش] ۲ - پیشینه و زمینه اجتماعیدر روستاهای منطقه، صاحبان گوسفند به دو گروه تقسیم میشدند: • گروه اول گوسفندان زیادی داشتند و مجبور بودند برای بردن آنها به چرا چوپان اختصاصی اجیر کنند؛ در مقابل، گروه دوم گوسفندان کمتری داشتند. این عده گوسفندان خود را در یک گله جمع میکردند و مشترکاً به یک چوپان میسپردند. [ویرایش] ۳ - زمان و چگونگی برگزاری مراسمبا پایانیافتن فصل چرای گوسفندان که عموماً همزمان با اواخر مهرماه بود، صاحبان گوسفندان و چوپانان در مرکز روستا جمع میشدند. هر صاحب گوسفندی به فراخور رضایتش از عملکرد چوپان، گوسفندانی را بهعنوان دستمزد به او میداد و با وی تسویه حساب میکرد. آنها در پایان نیز از یکدیگر طلب رضایت و حلالیت میکردند. روز برگزاری این مراسم را عید کردی یا عید چوپانان میگفتند. [ویرایش] ۴ - منبع• پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «عید کردی»، ص۱۱۹۶. |
||||||||||||||||||||||||