• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

شب خنچه

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



شب خنچه šab-e xonče، یکی از مراسم سنتی و محلی مردم روستای آهار است.
در آخرین شب تابستان و شب پنج‌شنبـه آخر سال برگزار می‌شود.
این مراسم، به‌عنوان یک جشن جمعی غذایی، در چارچوب ارزش‌های همره‌گری، صلح‌پذیری و همبستگی اجتماعی شکل می‌گیرد.
در این شب، هر خانواده غذای کامل و ویژه‌ای را آماده می‌کند، پس از اقامه دو نماز مغرب و عشاء آن را به مسجد می‌برد.
نمایندگان خانواده آن را در سینی بزرگ قرار می‌دهند.
خادمان سینی‌ها را بین حاضرین توزیع می‌نمایند، هر سینی توسط چهار نفر به‌صورت حلقه‌وار مصرف می‌شود.
پس از صرف غذا، دعای جمعی خوانده می‌شود و هر شرکت‌کننده ظرف خالی خود را دریافت کرده و به خانه بازمی‌گردد.
برپایی «شب خنچه» نه‌تنها فرصتی برای تقویت پیوندهای خانوادگی است، بلکه وسیله‌ای مؤثر برای رفع کدورت‌ها، ایجاد دوستی‌های جدید و تأکید بر ارزش‌های اخلاقی و فرهنگی بومی محسوب می‌شود.

[ویرایش]

۱ - معرفی شب خُنچه



شب خُنچه از آداب ویژه مردم روستای آهار است.
[ویرایش]

۲ - چگونگی مراسم



بنابر این رسم، خانواده‌های روستای آهار در آخرین شب تابستان و شب پنجشنبه آخر سال در خانه‌ی خود غذای کامل و ویژه‌ای تدارک می‌بینند.
پس از اقامه‌ی نماز مغرب و عشا، آن را به مسجد می‌برند و در کنار هم صرف می‌کنند.
در این مراسم، خانواده‌ها غذای خود را با هم تقسیم می‌کنند.
مردان و زنان در مسجد می‌نشینند و نماینده‌ی هر خانواده غذایی را که پخته‌اند، با مخلفات کامل در سینی بزرگی قرار می‌دهد و به مسجد می‌برد.
در مسجد عده‌ای به‌عنوان خادم سینی‌های غذا را می‌گیرند و بین حاضران در مسجد توزیع می‌کنند.
گرد هر سینیِ غذا ۴ نفر حلقه می‌زنند و غذا را میل می‌کنند.
بعد از غذا دعا خوانده می‌شود، همگی از هم تشکر می‌کنند.
آخر شب هر کس ظرف خالی خود را تحویل می‌گیرد و به خانه‌ی خود باز می‌گردد.
[ویرایش]

۳ - اثرات مراسم



برپایی این گونه مراسم موجب نزدیکی، دوستی و صمیمت مردم با یکدیگر و رفع کدورت‌ها و خصومت‌ها می‌شود.
[ویرایش]

۴ - منبع



پازوکی طرودی، ناصر، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله شب خنچه، ص۱۰۸۶.    






جعبه ابزار