• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رودخانه شهرستانک

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف


{{منابع:رودخانه شهرستانک (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|رودخانه شهرستانک (تهران)}}
شهرستانک، رودخانه rūd-xāne-ye šahrestānak، رودخانه‌ای از شاخه‌های رودخانه‌ی کرج در دهستان آسارا، واقع در شمال مرکز شهرستان تهران.
رودخانه شهرستانک، که به نام دوآب نیز شناخته می‌شود، یکی از شاخه‌های رودخانه‌ی کرج در دهستان آسارا است و از دامنه‌های قله‌ی تاربیشه و کوه آهاربشم سرچشمه می‌گیرد.
این رودخانه با طول تقریبی ۱۸ کیلومتر، آب روستاهای مختلفی از جمله سرین‌تورو، کلوار و شهرستانک را تأمین می‌کند و پس از پیوستن به آب‌لانیز، به رودخانه‌ی کرج می‌پیوندد.
رودخانه شهرستانک به عنوان یک رودخانه‌ی دائمی، دارای فصل پرآبی در زمستان و اوایل بهار است و میانگین آبدهی آن حدود ۳۰ میلیون متر مکعب در سال می‌باشد.
منبع تغذیه‌ی این رودخانه شامل بارش برف و باران و چشمه‌های منطقه است.

[ویرایش]

۱ - محل سرچشمه


این رودخانه از دامنه‌های قله‌ی تاربیشه (ارتفاع: ۱۵۰‘ ۳ متر) واقع در ۲۵کیلومتری شمال تهران و دامنه‌های غربی کوه آهاربشم (ارتفاع: ۱۲۵‘ ۳ متر) در ۱۲کیلومتری شهر فشم سرچشمه می‌گیرد.
[۱] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
[۲] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۶ ش، صفحه۳۱۳.
[۳] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.
[۴] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش / ۲۰۰۴ م، شم‌ ۳۸۷.

[ویرایش]

۲ - نام‌دیگر و درازا


رودخانه‌ی شهرستانک که دوآب نیز نامیده می‌شود، با درازای حدود ۱۸ کمـ از رودخانه‌های حوضه‌ی دریاچه‌ی نمک قم به شمار می‌رود.
[ویرایش]

۳ - مسیر‌عبور


شاخه‌های مختلف این رودخانه با گذر از روستاهای سرین‌تورو، کلوار، گوجه‌دره، چاورچالان و زنگده وارد روستای شهرستانک می‌شوند.
پس از پیوستن به یکدیگر با حرکت به سوی شمال غرب، زمین روستاهای بسال‌دره، سربسی، کافردره، کازون، سرک و گودررا آبیاری می‌کنند.
رودخانه‌ی شهرستانک پس از دریافت آب رودخانه‌ی آب‌لانیز در ۳کیلومتری شمال غربی روستای سرک، به رودخانه‌ی کرج می‌پیوندد.
[۵] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
[۶] جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۶ ش، صفحه۳۱۳.
[۷] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.
[۸] نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش / ۲۰۰۴ م، شم‌ ۳۸۷.

[ویرایش]

۴ - شاخه‌ی دائمی رودخانه‌ی کرج


رودخانه‌ی شهرستانک از شاخه‌های دائمی رودخانه‌ی کرج به شمار می‌رود.
[ویرایش]

۵ - فصل‌های پرآبی و میزان آبدهی


فصل پرآبی آن، زمستان و روزهای آغازین بهار، و میانگین آبدهی آن حدود ۳۰ میلیون مـ۳ در سال است.
[ویرایش]

۶ - منبع تغذیه


منبع تغذیه‌ی رودخانه‌ی شهرستانک بارش برف و باران و چشمه‌های منطقه است.
[۹] افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
[۱۰] فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.

[ویرایش]

۷ - پانویس

 
۱. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
۲. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۶ ش، صفحه۳۱۳.
۳. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.
۴. ↑ نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش / ۲۰۰۴ م، شم‌ ۳۸۷.
۵. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
۶. ↑ جعفری، عباس، رودها و رودنامه ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۶ ش، صفحه۳۱۳.
۷. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.
۸. ↑ نقشه تقسیمات کشوری (سیاسی) استان تهران، گیتاشناسی، تهران، ۱۳۸۳ ش / ۲۰۰۴ م، شم‌ ۳۸۷.
۹. ↑ افشین، یدالله، رودخانه‌های ایران، جلد۲، تهران، ۱۳۷۳ ش، صفحه۴۹۸.
۱۰. ↑ فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور، حوضه آبریز ایران مرکزی، سازمان جغرافیای نیروهای مسلح، جلد۳، تهران، ۱۳۸۳ ش، صفحه۲۷.

[ویرایش]

۸ - منبع


•بنی‌جانی، علیرضا، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ،برگرفته از مقاله «شهرستانک، رودخانه» ص۱۱۲۶.    


رده‌های این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | رودخانه شهرستانک | رودخانه های تهران
جعبه ابزار