• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

رشته کوه بندسودار

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



بندسودار، رشته‌کوه rešte-kūh-e band- sodār، رشته‌کوهی در جهت شمال به جنوب است که میان رودبار قصران (شکرآب) و شهرستانک در استان البرز واقع شده است.
این رشته‌کوه به ارتفاع حدود ۳۱۵۰ متر، به عنوان یالی بلندی بین این دو منطقه کشیده شده و بخشی از رشته‌کوه‌های البرز و مرکزی را تشکیل می‌دهد.
ادامه این کوه به گردنه‌ی گلکلیه و کوه آهاربشم در شمال و به هومند قزقونچال و گردنه‌ی شاه‌نشین در جنوب می‌رسد.
آبریز سمت مشرق آن به رودخانه‌ی شکرآب و سمت غرب به شهرستانک می‌ریزد.
در زبان محلی، سودار به کوه‌های قابل دیدن از دور و بند به گذرگاه‌های کوهستانی اشاره دارد.
بنابراین کله‌سودار به معنای سر و بلندی کوهی است که از فواصل دور قابل رؤیت است.

[ویرایش]

۱ - معرفی رشته کوه بندسودار



رشته کوه بندسودار رشته کوهی در جهت شمال به جنوب میان رودبار قصران (شکرآب) و منطقه‌ی شهرستانک استان البرز قرار دارد.
[ویرایش]

۲ - موقعیت جغرافیایی



بندسودار یا گردنه‌ی سودار که اهالی آهار به آن کله‌سودار نیز می‌گویند.
در منتهی‌الیه سمت غرب شکرآب، در °۵۱ و ´۵/ ۲۲ تا °۵۱ و ´۲۴ طول شرقی، و °۳۵ و ´۵۵ تا °۳۵ و ´۵/ ۵۶ عرض شمالی در ارتفاع حدود ۱۵۰‘ ۳ متر از سطح دریا واقع شده است.
[ویرایش]

۳ - ویژگی‌های طبیعی



این رشته‌کوه به صورت یال (خط‌الرأس) بلندی حد فاصل رودبار قصران (شکرآب) و منطقه‌ی شهرستانک استان البرز کشیده شده است.
بخشی از رشته‌کوه‌های البرز و مرکزی را تشکیل می‌دهد.
ادامه‌ی این کوه در سمت شمال به گردنه‌ی گلکلیه، کوه آهاربشم، گردنه‌ی آهاربشم و قلعه‌دختر شهرستانک می‌رسد.
امتداد جنوبی آن نیز به هومند قزقونچال، دریوک (چشمه‌ی کوچک توچال) و گردنه‌ی شاه‌نشین ختم می‌شود.
آبریز سمت مشرق این کوه به رودخانه‌ی شکرآب و آبریز سمت غرب آن به سمت شهرستانک جریان دارد.
[ویرایش]

۴ - معنای واژه‌های سودار و بند



سودار در زبان محلی به کوه‌ها و بلندی‌هایی می‌گویند که از فاصله‌ی دور قابل دیدن باشد.
بند نیز مترادف گردنه و گذرگاهی است که از بالای کوه عبور می‌کند و کله به معنی سر و بلندی است.
در نتیجه کله‌سودار یعنی سر و بلندی کوهی که از دور قابل دیدن است.
[ویرایش]

۵ - منبع



پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «بندسودار، رشته کوه»، ص۵۴۲.    






جعبه ابزار