رسنان
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
{{منابع:رسنان (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|رسنان (تهران)}}
رسنان rasanān، روستایی از توابع بخش لواسان شهرستان شمیران.
روستای رسنان در ارتفاع ۱,۹۰۸ متری از سطح دریا و در فاصله ۶ کیلومتری شرق رودخانهی جاجرود واقع شده است.
جمعیت این روستا در تابستان حدود ۲۵۰ خانوار و در زمستان حدود ۷۰ خانوار است.
آب روستا از یک قنات و چند چشمه تأمین میشود و اهالی بیشتر به باغداری (محصولاتی همچون گردو، گیلاس و سیب) مشغولاند.
از جمله آثار تاریخی مهم این روستا، بنای امامزاده طیب است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
اکثر ساکنان در مشاغل فنی و خدماتی در شهرهای مجاور فعالیت دارند و در دوران جنگ ایران و عراق، ۱۰ شهید تقدیم کردهاند.
[ویرایش]
این روستا در °۵۱ و ´۴۵ طول شرقی، و °۳۵ و ´۴۸ عرض شمالی، در ارتفاع ۹۰۸‘۱متری از سطح دریا و در فاصلهی ۶کیلومتری شرق رودخانهی جاجرود (سد لتیان) و دوکیلومتری غرب روستای چهارباغ، در مجاورت و شمال جادهی آسفالتهی جاجرود به روستاهای شرق لواسان واقع است.
[ویرایش]
در جنوب روستای رسنان، کوههای آرای کوچک و آرای بزرگ واقع شدهاند و جنوب غربی آن نیز «بیخباغ» نامیده میشود.
[ویرایش]
در شمالِ روستای چهارباغ، کوه سیک و درهی تنگکریم که محل مظهر قنات قدیم روستا ست، قرار دارد.
این قنات هماکنون نیز دایر است و بخشی از آب مصرفی روستا را تأمین میکند.
[ویرایش]
مناطق مختلف تنگکریم دارای نامهای مختلف است که مهمترین آنها به ترتیب از جنوب به شمال عبارتاند از: کُرسِمانه، تپهی قُربِلو، تپهی پاجوز، تپهی نارون، پاتکدرخت، پُرِنسُم، باغ مَلِک و تپهدری.
در شرق روستای رسنان، تپهی نسبتاً بلندی به ارتفاع حدود ۵۰ متر وجود دارد که شابستان نامیده میشود و در دامنهی آن محلی است که به آن دولَت (دو قسمت) میگویند.
[ویرایش]
در دامنهی شمالی کوه آراکوه که در جنوب روستا قرار دارد، مناطق و مزارعی واقعاند که به نامهای بندحمزه، درهی عنبرچال و محل آسیاب خوانده میشوند.
بنا به گفتهی اهالی روستا، در آنجا تا اوایل دههی (۱۳۴۰ هـ.ش) آسیابی آبی وجود داشته است.
[ویرایش]
بخشهای مختلف روستا نیز در گذشته هر کدام نام مشخصی داشت، به عنوان مثال، شمال آن را که مجاور بنای امامزاده بود، دَم دکان و بالاتر را پشت کُهُل مینامیدند.
[ویرایش]
روستا دارای ۴ محل به نامهای دزواره کوه، محلهی محمدیان، محلهی هادیان و محلهی بخشیان بود.
در محلهی هادیان، یهودیانی ساکن بودند که رئیس آنها الیاس نام داشت و به همین سبب در گذشته به این محله الیاسیان نیز میگفتند.
[ویرایش]
در مرکز روستای رسنان و در فاصلهی ۲۰متری جنوب غربی بنای امامزاده طیب، صخرهای سنگی به مساحت حدود ۱۰۰ مـ۲ به صورت تپه وجود دارد.
ارتفاع آن نسبت به زمینهای اطراف حداکثر ۱۰ متر بلندتر است.
بنا به گفتهی برخی از اهالی این روستا در گذشته در این محل بنای تاریخی مانند بنای امامزاده طیب وجود داشته که امروزه تخریب شده است.
همچنین آنان معتقدند در دل این صخره آرامگاهی وجود دارد که محل دفن ۷ تن از دختران امام موسی بن جعفر (ع) یا امام رضا (ع) است.
آنان از ترس دشمنان به اینجا پناه آورده بودند و پس از فوت در همینجا دفن شدهاند.
برخی از اهالی روستا در قسمتی از این تپهی صخرهای که به نام تپه دزواره نیز شهرت دارد، به زیارت میپردازند.
[ویرایش]
روستای رسنان دارای بافت تاریخی زیبایی بود که امروزه بهسبب ساختوسازهای جدید، بخشهای زیادی از آن تخریب شده است.
امروزه سال (۱۳۹۰ هـ.ش) نیز حداقل دو خانهی تاریخی متعلق به دوران قاجار را در این روستا میتوان دید که بخشهای زیادی از آنها تخریب شده و فقط سردر و درهای چوبی آن، با تزیینات گُلمیخهای زیبا و کوبههای زنانه و مردانه باقی ماندهاند.
در مرکز روستای رسنان، بنای امامزاده طیب که دارای بنایی به سبک برجهای آرامگاهی است، وجود دارد.
دیرینگی این بنا حداقل به سدهی ۷ ق باز میگردد و در مهر ماه (۱۳۸۲ هـ.ش) با شمارهی ۳۶۶‘۱۰ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. (نک : ه د، طیب، امامزاده).
[ویرایش]
جمعیت روستای رسنان در تابستان ۲۵۰ خانوار، و در زمستان حدود ۷۰ خانوار است.
[ویرایش]
ساکنان این روستا در گذشته به کشاورزی و دامداری به خصوص کشت دیم اشتغال داشتند.
اما امروزه تنها شماری از آنها به باغداری اشتغال دارند.
محصول باغهای رسنان بیشتر گردو، گیلاس، سیب و جز آنها ست.
بیشتر اهالی روستا در شهرهای مجاور، نظیر تهران و منطقهی کمرد جاجرود به مشاغل فنی و خدماتی میپردازند و شماری نیز کارمند دولتاند.
[ویرایش]
نام خانوادگی بیشتر اهالی روستای رسنان محمدیان، هادیان، دزوارهای و رشیدیان است و اغلب نیز دارای پسوند رسنانیاند.
[ویرایش]
اهالی روستای رسنان در جریان جنگ عراق با ایران، ۱۰ تن شهید تقدیم میهن اسلامی کردهاند که ۳ تن از آنان در گورستان کنار بنای امامزاده طیب و ۷ تن دیگر در گورستان بهشت زهرای تهران مدفوناند.
[ویرایش]
آب مصرفی روستا از یک رشتهقنات و چند چشمهی کوچک و بخشی نیز از آب رودخانههای فصلی محل تأمین میشود.
[ویرایش]
مردم روستای رسنان از وضعیت اقتصادی نسبتاً خوبی برخوردارند.
بیشتر خانههای مردم نوساز، و در اطراف تپهی صخرهای دزواره و در میان باغهای کنار روستا ساخته شدهاند.
[ویرایش]
•
پازوکی طرودی، ناصر، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «رسنان»، صفحه۹۱۸.
