سازمان ملـل متحـد، دفتـر daftar-e sāzmān-e melal-e mottahed، دفتر سازمان ملل متحد در تهران ( محلهی دروس، بلوار شهرزاد) از سال (۱۳۲۹ هـ.ش/۱۹۵۰ م) فعالیت رسمی دارد و امروز شامل ۱۷ نهاد و کارگزاری است. ایران از کشورهای بنیانگذار سازمان ملل (۱۹۴۵ م) به شمار میآید. این نهادها در حوزههای گوناگون همکاری میکنند: امنیت غذایی و کشاورزی (فائو)، آموزش و فرهنگ (یونسکو)، بهداشت (سازمان جهانی بهداشت)، حمایت غذایی (WFP)، مدیریت مهاجرت (IOM)، سلامت جمعیت (UNFPA)، مبارزه با مواد مخدر و جرم (UNODC)، کمکهای بشردوستانه (UNOCHA)، اطلاعرسانی عمومی (UNIC)، توسعهی صنعتی (UNIDO)، حمایت از پناهندگان (UNHCR)، حقوق کودکان (یونیسف)، مقابله با ایدز (UNAIDS)، توسعهی پایدار (UNDP)، کاهش بلایا (ISDR) و همکاریهای منطقهای دربارهی افغانستان و عراق (UNAMA/UNAMI). هدف اصلی این فعالیتها پشتیبانی از توسعهی پایدار، کاهش فقر، حفاظت از سلامت و محیط زیست، حمایت از کودکان و پناهندگان و تقویت همکاریهای منطقهای است. فهرست مندرجات۲ - عضویت همه کشورهای جهان ۳ - تاریخ تأسیس نمایندگی در ایران ۴ - فهرست ۱۷ کارگزاری سازمان ملل متحد در ایران ۴.۱ - دفتر هماهنگکنندهی سازمان ملل متحد در ایران (RC) ۴.۲ - سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) ۴.۳ - سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (UNESCO) ۴.۴ - سازمان جهانی بهداشت ۴.۵ - برنامهی جهانی غذا (WEP) ۴.۶ - سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM) ۴.۷ - صندوق جمعیت ملل متحد (UNFPA) ۴.۸ - راهبردهای بینالمللی کاهش خطرپذیری بلایا (ISDR) ۴.۹ - دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC) ۴.۱۰ - دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور انساندوستانه (UNOCHA) ۴.۱۱ - مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد (UNIC) ۴.۱۲ - سازمان توسعهی صنعتی ملل متحد (UNIDO) ۴.۱۳ - کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR) ۴.۱۴ - صندوق کودکان سازمان ملل متحد (Unicef) ۴.۱۵ - برنامهی مشترک ملل متحد در زمینهی ایدز (UNAIDS) ۴.۱۶ - برنامهی توسعهی ملل متحد (UNDP) ۴.۱۷ - دفتر هیئت یاریرسانی سازمان ملل متحد در افغانستان (UNAMA) و هیئت یاریرسانی سازمان ملل متحد در عراق (UNAMI) ۵ - پانویس ۶ - منبع ۱ - معرفی دفتر سازمان ملل متحددفتر سازمان ملل متحد ادارهای متشکل از ۱۷ دفتر عملیاتی سازمان ملل متحد مستقر در ایران است. این مکان، در محلهی دروس، بلوار شهرزاد، در محدودهی منطقهی ۳ شهرداری تهران واقع است. [ویرایش] ۲ - عضویت همه کشورهای جهانسازمان ملل متحد تنها سازمانی است که همهی کشورهای جهان در آن عضوند. از این رو، دفترهای این سازمان در همهی کشورهای جهان و از آن جمله ایران به فعالیت میپردازند. [ویرایش] ۳ - تاریخ تأسیس نمایندگی در ایرانایران یکی از ۵۰ کشور بنیانگذار سازمان ملل متحد است. از نخستین سال تأسیس این سازمان (۱۹۴۵ م/ ۱۳۲۴ هـ.ش) تاکنون، ارتباط مداومی میان آنها برقرار است. دفتر نمایندگی این سازمان در ایران در (۱۳۲۹ هـ.ش/ ۱۹۵۰ م)، با مجوز رسمی تأسیس شد تا از این طریق در عملیات بشردوستانه، حفاظت از محیط زیست، مبارزه با بیماریها، تحکیم توسعهی پایدار، کاهش فقر و جز آنها با کشور میزبان همکاری کند. براساس تفاهمنامههای مجمع عمومی سازمان ملل متحد، تأسیس دفترهای نمایندگی در کشورها براساس درخواست کشور میزبان صورت میپذیرد. [ویرایش] ۴ - فهرست ۱۷ کارگزاری سازمان ملل متحد در ایرانکارگزاریهای سازمان ملل متحد در ایران عبارتاند از: ۴.۱ - دفتر هماهنگکنندهی سازمان ملل متحد در ایران (RC)هماهنگکنندهی مقیم بهعنوان نمایندهی دبیرکل سازمان ملل متحد در ایران، مسئولیت کلی هماهنگی فعالیتهای عملیاتی سازمان ملل متحد را در سطح کشور برعهده دارد. هماهنگکنندهی مقیم حق مداخله در امور کارگزاریها را ندارد. همچون سفرا، استوارنامهی خود را به وزارت امور خارجه تقدیم و پس از تأیید و پذیرش کشور میزبان، فعالیت خود را به صورت رسمی در این سمت آغاز میکند. از زمان تأسیس دفتر این سازمان در ایران تاکنون ۱۶ هماهنگکنندهی مقیم و ۴ سرپرست از ملیتهای بریتانیایی، آمریکایی، آلمانی، ایتالیایی و نروژی به ایران فرستاده شدهاند. ۴.۲ - سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)این سازمان با شعار اصلی وجود دنیایی عاری از گرسنگی و سوء تغذیه، به صورت پایدار و مداوم به بهبود استانداردهای زندگی همگان، بهویژه فقیرترین افراد، در ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی میپردازد. ایران از (۱۳۳۲ هـ.ش/ ۱۹۵۳ م)، به عضویت این سازمان درآمده است. افزایش پایدار تولیدات دامی، مدیریت و استفادهی پایدار از ذخایر شیلاتی و آبزیان و مدیریت پایدار جنگلها و درختان، زمین، آب و منابع ژنتیکی ازجملهی اولویتهای این سازمان در ایران و دیگر کشورها است. ۴.۳ - سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (UNESCO)سازمان یونسکو که با هدف ایجاد صلح در اذهان بشریت در سال (۱۹۴۵ م) تأسیس شده است. این سازمان در زمینههای آموزش، علوم طبیعی، فرهنگ، ارتباطات و اطلاعات، علوم انسانی و همچنین برخی از زمینههای تخصصی همچون جنسیت، جوانان، فرهنگ صلح، گفتوگوی بین تمدنها، ایدز و توسعهی پایدار به فعالیت میپردازد. کشور ایران در سال (۱۳۲۷ هـ.ش/ ۱۹۴۸ م) به عضویت سازمان یونسکو درآمد و از آن تاریخ تاکنون در زمینههای یادشده همکاری گستردهای با این سازمان داشته است. این زمینهها را میتوان ازجملهی برنامههای سازمان یونسکو در ایران برشمرد: • برگزاری اجلاس منطقهای «آموزش برای همه» در اصفهان (۱۳۸۵ هـ.ش/ ۲۰۰۶ م)؛ • تدوین الگوی برنامهریزی آموزشی در سطح ملی و استانی؛ • همکاری در زمینهی تأسیس دبیرخانهی ملی «آموزش برای توسعهی پایدار» در وزارت آموزش و پرورش و آموزش پیشگیری از ایدز؛ • ارتقای مدیریت منابع آب با همکاری وزارت نیرو؛ • حمایت از مراکز وابسته به یونسکو در ایران، شامل مرکز منطقهای مدیریت آب شهری در تهران و مرکز بینالمللی قنات و سازههای تاریخی و آبی در یزد؛ • حمایت از حفظ آثار جهانی طبیعی در زمینهی علوم طبیعی؛ • حمایت از آثار ثبتشدهی ایران در فهرست میراث فرهنگی جهانی یونسکو؛ • طرح جامع مدیریت و پروژههای آزمایش حفاظتی برای «بم و منظر فرهنگی آن» بهعنوان میراثی جهانی؛ • فعالیتهای حفاظتی در چغازنبیل؛ • آموزش در زمینهی تقویت مدیریت موزهها؛ • ارتقای گفتوگو میان فرهنگها و مذاهب در منطقه؛ • حمایت از توسعه، بازاریابی و محافظت از طرح صنایع دستی در حیطهی فرهنگی و در زمینهی ارتباطات و اطلاعات؛ • برگزاری کارگاههای آموزشی دربارهی ایدز و پناهندگان؛ • تسهیل دسترسی به اطلاعات برای معلولان و زمینلرزه. ۴.۴ - سازمان جهانی بهداشتاین سازمان در سال (۱۹۴۸ م/ ۱۳۲۷ هـ.ش) با هدف دستیابی مردم به بالاترین سطح سلامت تأسیس شد. ارتباط ایران و این سازمان از سال (۱۳۳۴ هـ.ش/ ۱۹۵۵ م)، با توافق برای همکاری آغاز گردید. دفتر نمایندگی این سازمان مدتها بعد، در سال (۱۳۶۳ هـ.ش/ ۱۹۸۴ م) در تهران راهاندازی شد. همتای اصلی سازمان جهانی بهداشت در ایران، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است. هدف اصلی همکاری این سازمان با ایران، در اختیار قرار دادن پشتیبانی فنی در چارچوب کلی اولویتهای جهانی، منطقهای و کشوری است. ۴.۵ - برنامهی جهانی غذا (WEP)در سال (۱۹۶۱ م/ ۱۳۴۰ هـ.ش) سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) و مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامهی مشترکی برای تأسیس برنامهی جهانی غذا تصویب کردند. وقوع زلزلهی بوئینزهرا در ایران از جملهی حوادثی بود که ضرورت تأسیس این سازمان را اثبات کرد. دفتر مرکزی این سازمان در رم، پایتخت ایتالیا است. کمک به کشورهای کمتر توسعهیافته و کمدرآمد که قربانیان بلایای طبیعی، پناهندگان، آوارگان و نیازمندان در آنها با کمبود مواد غذایی روبهرو هستند، از جملهی وظایف این سازمان است. دفتر برنامهی جهانی غذا برای نخستینبار در سال (۱۹۷۱ م/ ۱۳۵۰ هـ.ش) در ایران گشایش یافت و تا سال (۱۹۷۹ م/ ۱۳۵۸ هـ.ش) در پروژههای غذارسانی متعددی شرکت کرد. در سال (۱۳۶۶ هـ.ش/ ۱۹۸۷ م) دولت جمهوری اسلامی ایران، طی درخواستی، بار دیگر از این دفتر برای ارائهی کمکهای غذایی به پناهندگان عراقی و افغانی دعوت به عمل آورد. به این ترتیب، این دفتر از آن تاریخ تاکنون فعالیتهای خود را در ایران از سر گرفته است. ۴.۶ - سازمان بینالمللی مهاجرت (IOM)این سازمان تشکیلاتی بین دولتی است که در سال (۱۹۵۱ م/ ۱۳۳۰ هـ.ش)، با هدف ساماندهی امور مهاجرت در سرتاسر جهان تأسیس شد. سازمان بینالمللی مهاجرت فعالیت خود را در ایران در سال (۱۳۶۹ هـ.ش) و با تمرکز بر تخلیهی اتباع کشورهای ثالث در جریان درگیریهای عراق و کویت آغاز کرد. در سال (۱۳۷۴ هـ.ش)، ایران بهعنوان عضو ناظر شورای حکام این سازمان درآمد. درنهایت در سال (۱۳۸۰ هـ.ش)، بهعنوان عضو کامل شورای حکام پذیرفته شد. بازگرداندن نزدیک به ۰۰۰‘۳۷۰ تن از اتباع افغانستان طی برنامهی مشترک ایران، سازمان بینالمللی مهاجرت و کمیساریای عالی پناهندگان از فعالیتهای سازمان بینالمللی مهاجرت در ایران است. این سازمان از سال (۱۳۸۳ هـ.ش) تاکنون (۱۳۹۰ هـ.ش) با تغییر دیدگاه «پناهندهمحور» خود در ایران و تبدیل آن به یک دیدگاه راهبردی «برنامهمدار» با هدف یاری این کشور در زمینهی مدیریت مهاجرت و حل چالشهای جدید فراروی آن، رویکرد جدیدی را آغاز کرده است. مبارزه با قاچاق انسان، مهاجرت نیروی کار و بازگشت داوطلبانه و استقرار مجدد، از هدفهای اصلی این سازمان بهشمار میآید. ۴.۷ - صندوق جمعیت ملل متحد (UNFPA)این صندوق کارگزاری بینالمللی مربوط به توسعه است که از حقوق همهی افراد برای برخورداری از زندگی سالم و فرصتهای برابر حمایت میکند. این صندوق در سال (۱۹۶۲ م/ ۱۳۴۱ هـ.ش) فعالیت خود را آغاز کرد. در سال (۱۹۷۲ م/ ۱۳۵۱ هـ.ش)، تحت ادارهی مستقیم مجمع عمومی سازمان ملل قرار گرفت. این کارگزاری از (۱۹۹۴ م/ ۱۳۷۳ هـ.ش)، بهعنوان نهاد اصلی سازمان ملل متحد برای پیگیری و اجرای برنامهی برگزاری کنفرانس بینالمللی جمعیت و توسعه، برگزیده شد. ایران از سال (۱۳۴۹ هـ.ش/ ۱۹۷۰ م) همکاری خود را به صورت پروژهای با این صندوق آغاز کرد. از سال (۱۳۶۹ هـ.ش/ ۱۹۹۰ م)، اجرای برنامههای پنجسالهی کشوری مورد پیگیری قرار گرفت. کاهش مرگومیر زنان بر اثر زایمان و حاملگی و نیز کاهش مرگومیر نوزادان از دستاوردهای همکاری این صندوق با ایران به شمار میآید. ۴.۸ - راهبردهای بینالمللی کاهش خطرپذیری بلایا (ISDR)این بخش در واقع بانک اطلاعاتی جهانی است که اطلاعات مرتبط با کاهش سوانح، فعالیتهای مرتبط با افزایش آگاهی عمومی، کتابها، مقالات و گزارشهای منتشرشده را در زمینهی مدیریت بحران در خود جای میدهد. دفتر ارتباطی ISDR با اکو در (۱۳۸۶ هـ.ش/ ۲۰۰۷ م) در تهران راهاندازی شد. این دفتر به دنبال کاهش خطرپذیری سوانح در کشورهای عضو سازمان اکو ست. ۴.۹ - دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)این دفتر در ایران در سال (۱۳۷۸ هـ.ش/ ۱۹۹۹ م)، با هدف به حداقل رساندن پیامدهای ناشی از مواد مخدر افتتاح شد. دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در سال (۱۳۸۴ هـ.ش/ ۲۰۰۵ م)، برنامهی سهسالهی چارچوب راهبردهای ایران را با بودجهی ۲۳ میلیون دلاری تنظیم کرد. هدف از این کار تقویت همکاریهای متقابل میان همهی طرفهای کشوری و گروه کشورهای اهداکنندهی بینالمللی در راستای تضمین مشارکت و تأمین مالی پروژههای مقابله با مواد مخدر و پیشگیری از جرم بود. این پروژهها به ۳ دستهی مقابله با عرضهی مواد مخدر، کاهش تقاضای مواد مخدر و حاکمیت قانون تقسیم میشوند. ۴.۱۰ - دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور انساندوستانه (UNOCHA)این دفتر در سال (۱۹۹۱ م/ ۱۳۷۰ هـ.ش)، با هدف تقویت پاسخگویی سازمان ملل متحد به بحرانهای ناشی از درگیریهای مسلحانه و بلایای طبیعی تشکیل شد. در سال (۱۳۷۹ هـ.ش/ ۲۰۰۰ م)، نخستین دفتر موقت تیم کشوری دفتر ملل متحد برای هماهنگی امور انساندوستانه (اوچا) در ایران، برای هماهنگی پاسخ به نیازهای انساندوستانهی مردم جنگزدهی افغانستان و عراق تأسیس شد. دفتر دائمی اوچا در ایران فعالیت خود را از سال (۱۳۸۲ هـ.ش/ ۲۰۰۳ م)، همزمان با وقوع زلزلهی بم آغاز کرده است. ۴.۱۱ - مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد (UNIC)نخستین مجمع عمومی ملل متحد در سال (۱۹۴۶ م/ ۱۳۲۵ هـ.ش)، ادارهی اطلاعات همگانی (DPI) را تأسیس کرد. این دفتر فعالیتهای خود را در ایران از سال (۱۳۲۹ هـ.ش/ ۱۹۵۰ م) آغاز نمود. هرچند فعالیتهای این مرکز از سال (۱۳۵۹ تا ۱۳۷۰ هـ.ش/ ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۱ م) به حالت تعلیق درآمد و از سال (۱۳۷۳ هـ.ش/ ۱۹۹۴ م) تاکنون به طور گسترده ادامه دارد. این دفتر بهعنوان رابط فعال بین سازمان ملل متحد و رسانههای محلی، مؤسسات آموزشی، سازمانهای دولتی و جامعهی مدنی، دربارهی همهی فعالیتهای سازمان ملل متحد اطلاعات عمومیِ بهروز و جدیدی را ارائه میکند. اولویتهای اخیر آن بر اهداف توسعهی هزاره، اصلاحات در سازمان ملل، حقوق بشر شامل شورای حقوق بشر و حفظ صلح قرار گرفته است. ۴.۱۲ - سازمان توسعهی صنعتی ملل متحد (UNIDO)این سازمان در سال (۱۹۶۶ م/ ۱۳۴۵ هـ.ش) تأسیس و در سال (۱۹۸۵ م/ ۱۳۶۴ هـ.ش) به یکی از آژانسهای تخصصی سازمان ملل تبدیل شد. این آژانس عهدهدار ترویج توسعهی صنعتی در جهانِ در حال توسعه است. سازمان توسعهی صنعتی ملل متحد در سال (۱۳۷۸ هـ.ش/ ۱۹۹۹ م) با هدف پشتیبانی از اولویتهای صنعتی ایران، در این کشور تأسیس شد. برقراری ارتباط نزدیک با وزارتخانهها، نهادهای دولتی و خصوصی مؤسسات مدنی و تحقیقاتی و همچنین بخش خصوصی از وظایف این دفتر است. کاهش فقر از طریق ایجاد فرصتهای اشتغال، ایجاد درآمد از طریق تقویت توسعهی پایدار، ارتقای توسعهی صنعتی بخشهای غیرنفتی و در نتیجه کمک به از بین بردن دشواریهای معیشتی از برنامههای مورد پیگیری این سازمان در ایراناند. ۴.۱۳ - کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان (UNHCR)این کمیساریا که فعالیت آن کاملاً غیرسیاسی و صرفاً بشردوستانه و اجتماعی است، در سال (۱۹۵۰ م/ ۱۳۲۹ هـ.ش) توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد تأسیس شد. هماهنگ کردن و هدایت حرکتهای بینالمللی در زمینهی حمایت جهانی از پناهندگان و حل مشکلات آنها، از جملهی وظایف کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان به شمار میرود. این کمیساریا در سال (۱۳۶۳ هـ.ش/ ۱۹۸۴ م) دفتر خود را در ایران تأسیس کرد. در پی هجوم پناهندگان عراقی پس از جنگ دوم خلیج فارس در سال (۱۳۷۰ هـ.ش/ ۱۹۹۱ م) و با آغاز برنامهی بازگشت پناهندگان افغانی به این کشور در سال (۱۳۷۱ هـ.ش/ ۱۹۹۲ م)، حضور و فعالیت خود را در این کشور گسترش داد. ۴.۱۴ - صندوق کودکان سازمان ملل متحد (Unicef)این سازمان در سال (۱۹۴۶ م/ ۱۳۲۵ هـ.ش) به نام صندوق بینالمللی سازمان ملل برای کودکان و با هدف یاری رساندن به کودکان آسیبدیده از پیامدهای جنگ جهانی دوم، تأسیس شد. سازمان یونیسف در دههی (۱۹۵۰ م/ ۱۳۳۰ هـ.ش) از شرایط اضطراری خارج شد و به نهادی برای توسعهی اجتماعی کودکان ارتقا یافت. در سال (۱۳۲۹ هـ.ش/ ۱۹۵۰ م)، پس از مراجعهی ایران به سازمان جهانی بهداشت و یونیسف برای مبارزه با بیماری سل، همکاری با این سازمان و حضور آن در ایران آغاز شد. در سالهای بعد، آموزش و دادرسی ویژهی نوجوانان نیز بهعنوان حوزههای مهم همکاری به این برنامهها افزوده شد. همچنین زلزلهخیز بودن ایران، یونیسف را برای انجامدادن کمکهای انساندوستانه در این زمینه ترغیب نموده است. ۴.۱۵ - برنامهی مشترک ملل متحد در زمینهی ایدز (UNAIDS)۱۰ کارگزاری سازمان ملل متحد سازمانهای پشتیبان این برنامه را تشکیل میدهند؛ این کارگزاریها عبارتاند از: • کمیساریای عالی ملل متحد در امور پناهندگان؛ • صندوق کودکان ملل متحد؛ • برنامهی جهانی غذا؛ • برنامهی توسعهی ملل متحد؛ • صندوق جمعیت سازمان ملل؛ • دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم ملل متحد؛ • سازمان جهانی کار؛ • سازمان آموزش علمی و فرهنگی ملل متحد؛ • سازمان جهانی بهداشت و بانک جهانی. این برنامهی مشترک به طور رسمی از آغاز سال (۱۹۹۴ م/ ۱۳۷۳ هـ.ش)، در پاسخ به مصوبهی شورای اقتصادی ـ اجتماعی ملل متحد و در (۱۹۹۶ م/ ۱۳۷۵ هـ.ش) برای ایجاد هماهنگی بیشتر، بین نمایندگیهای مختلف سازمان که در زمینهی ایدز به فعالیت میپردازند، تأسیس شد. ایران از آغاز سال (۱۳۸۷ هـ.ش/ ۲۰۰۸ م) به مدت ۳ سال به عضویت هیئت هماهنگکنندهی این برنامه برگزیده شد. دفتر برنامهی مشترک ملل متحد در زمینهی ایدز برای کنترل همهگیری این بیماری در ایران، گروههایی را که بیشتر در معرض خطر ابتلا هستند، شناسایی و نظارت بر آنها را آغاز کرده است. ۴.۱۶ - برنامهی توسعهی ملل متحد (UNDP)این نهاد که در سال (۱۹۶۵ م/ ۱۳۴۴ هـ.ش) با رأی مجمع عمومی سازمان تأسیس شد. نهاد کشورها را به دانش، تجارب و منابع یکدیگر پیوند میدهد و از ایجاد تحول در آنها با هدف کمک به مردم برای سازندگی بهتر حمایت میکند. اولویتهای اساسی برنامهی توسعهی ملل متحد عبارتند از: • کمک به کشورها در زمینهی دستیابی به آرمانهای توسعهی هزاره و کاهش فقر انسانی؛ • توسعه و تحکیم حکومتمداری صحیح و حقوق بشر؛ • حفظ پایدار محیط زیست و استفادهی بهینه از منابع انرژی برای توسعهی پایدار؛ • تقویت ظرفیتهای ملی در پیشگیری از بحرانها، بلایا، بازسازی، پیشگیری از گسترش ایدز و ویروس آن بهعنوان چالش در مقابل توسعه؛ نمایندهی مقیم برنامهی توسعهی ملل متحد در هر دفتر کشوری، مسئولیت هماهنگی کل نظام ملل متحد در آن کشور را در امور توسعه نیز برعهده دارد. ۴.۱۷ - دفتر هیئت یاریرسانی سازمان ملل متحد در افغانستان (UNAMA) و هیئت یاریرسانی سازمان ملل متحد در عراق (UNAMI)این دو سازمان از زمان بروز جنگ در دو کشور افغانستان و عراق در ایران تأسیس شدهاند. تضمین گفتمان و مذاکرهی منظم با ایران دربارهی روند مستمر صلح در این کشورها و همکاریهای منطقهای، از وظایف این دو دفتر است که از سوی ادارهی عملیات حافظ صلح متحد هدایت میشود. همچنین ۱۲ گروه موضوعی در زمینههای ایدز، جنسیت، انرژی، مواد غذایی، ارتباطات، تقویت ظرفیتها برای اهداف توسعهی هزاره و جز آنها زیر نظر سازمان ملل متحد در ایران فعالیت میکنند. دفتر سازمان ملل متحد در ایران از زمان استقرار در این کشور در خیابان بندر پهلوی سابق در رشت مستقر بود، اما از سال (۱۳۸۳ هـ.ش/ ۲۰۰۴ م) به بلوار شهرزاد تهران، واقع در محلهی دروس انتقال یافت. این سازمانها و دفترها عمدتاً در همین ساختمان و شماری از آنها در خیابانهای اطراف و برخی دیگر نیز در وزارتخانههای مرتبط مستقرند که از آن جمله میتوان به استقرار سازمان یونسکو در مجموعهی فرهنگی سعدآباد، سازمان جهانی بهداشت در وزارت بهداشت واقع در شهرک غرب و سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در وزارت جهاد کشاورزی واقع در بلوار کشاورز اشاره کرد. [۱]
سازمان ملل متحد در ایران، نظام ملل متحد در جمهوری اسلامی ایران، تهران، ۱۳۸۷ ش.
[۲]
قائممقامی فراهانی، نازنین (کارشناس مرکز اطلاعات سازمان ملل متحد)، مصاحبه با مؤلف.
[۳]
مجتهد شبستری، علیاشرف (مدیر دفتر هماهنگی امور انساندوستانهی سازمان ملل متحد در ایران)، مصاحبه با مؤلف.
[ویرایش] ۵ - پانویس
[ویرایش] ۶ - منبع• مرادیان منفرد، علیمحمد، دانشنامه تهران بزرگ، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «سازمان ملل متحد، دفتر»، ص۹۶۶. ردههای این صفحه : دانشنامه تهران بزرگ | منطقه 3 شهرداری تهران
|
||||||||||||||||||||||