• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

آبنیک

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



{{منابع:آبینک (تهران)|عناوین مقالات دانشنامه تهران بزرگ|آبینک (تهران)}}
 
||نام‌رسمی: آبنیک||استان: تهران||شهرستان: شمیرانات||بخش: رودبار قصران||دهستان: رودبار قصران||جمعیت: ۲۷۴ نفر (۱۳۸۵ ش)||زبان: فارسی با گویش مشابه به مازندرانی
آبنیک
اطلاعات ‌کلی
روی‌نقشه آری
عرض‌جغرافیایی ۳۵°۵۹'N
طول‌جغرافیایی ۵۱°۳۷'E
اطلاعات جمعیتی و دینی

آبنیک یکی از آبادی‌های دهستان رودبار قصران در ایران است.
این روستا در منطقه‌ای کوهستانی با آب و هوای سرد و خشک و نیمه‌مرطوب واقع شده است.
جمعیت آن حدود ۲۷۴ نفر در سال ۱۳۸۵ هجری شمسی بوده است.
آبنیک به‌خاطر منابع آب فراوان و آب و هوای مناسب، از مناطق آباد و سرسبز به‌شمار می‌آید.
آثار باستانی از جمله تکه‌های سفال، قدمت تاریخی این روستا را نشان می‌دهد.
اکنون بخش عمده‌ای از بافت قدیمی روستا تخریب شده و ساختمان‌های جدیدی احداث گردیده است.
امامزاده‌های ابراهیم، طیب و موسى از بناهای تاریخی باقی‌مانده در این روستا هستند.
اقتصاد آبنیک بر پایه کشاورزی، دامداری، باغداری و پرورش زنبورعسل استوار است.
آب مورد نیاز کشاورزی از رودخانه‌ها و چشمه‌ها تأمین می‌شود.
محصولات عمده شامل گندم، جو، سیب درختی، گلابی، گردو، گیلاس و آلبالو هستند.
اهالی این روستا به زبان فارسی با گویشی مشابه به گویش مازندرانی صحبت می‌کنند.

[ویرایش]

۱ - معرفی آبینک



آبینک از آبادیهای دهستان رودبار قصران است.
[ویرایش]

۲ - موقعیت جغرافیایی



این آبادی در منطقه‌ای کوهستانی با آب‌وهوایی سرد و خشک و نیمه‌مرطوب و با جمعیتی حدود ۲۷۴ تن (۱۳۸۵ هـ.ش) در °۳۵ و ´۵۹ عرض شمالی، و °۵۱ و ´۳۷ طول شرقی، در ارتفاع ۴۳۱‘۲متری از سطح دریا و فاصله‌ی ۱۲کیلومتری شمال خاوری فشم، در میان دره‌ای که از فشم به طرف شمال خاور و سرانجام به دشت لار ختم می‌شود، واقع شده است.
[۱] پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.
[۲] «درگاه ملی آمار»، آمار (مل‌ )
[۳] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، تهران، ج۳۸، ۱۳۷۰ ش، ص۳.
[۴] محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۸۴.

[ویرایش]

۳ - ویژگی آبادی



آبنیک به سبب برخورداری از آب فراوان و آب‌و هوای مناسب از مناطق آباد و سرسبز بخش رودبار قصران به‌شمار می‌آید.
[ویرایش]

۴ - قدمت آبادی



تکه سفالهای یافت شده در سطح روستا از قدمت آن حکایت دارد.
[ویرایش]

۵ - وضعیت کنونی



امروزه بخش اعظم بافت قدیمی روستا تخریب و به جای آن ساختمانهای جدید احداث شده است.
بقایای اندک بناهای قدیمی و تاریخی روستای آبنیک نیمه ویران و احیانشدنی است.
[ویرایش]

۶ - آثار فرهنگی- تاریخی



تنها آثـار فرهنگی ـ تاریخی باقی‌مانده در روستای آبنیک، بنای ۳ امامزاده به نام‌های امامزاده ابراهیم، امامزاده طیب و امام‌زاده موسى است.
[۵] پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.

[ویرایش]

۷ - در مسیر رودها



رودهای گرمابدر و آبنیک از میان آبادی می‌گذرند.
[۶] پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.
[۷] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۳.

[ویرایش]

۸ - اقتصاد آبادی



اقتصاد این آبادی برپایه‌ی کشاورزی، دامداری، باغداری و پرورش زنبورعسل استوار است.
[ویرایش]

۹ - تامین آب کشاورزی



آب مورد نیاز برای کشاورزی از طریق آب رود و چشمه تأمین می‌شود.
[ویرایش]

۱۰ - محصولات آبادی



گندم، جو، سیب درختی، گلابی، گردو، گیلاس و آلبالو عمده‌ترین محصولات کشاورزی این روستاست.
[۸] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۴-۳.
[۹] کریمان، حسین، قصران ( کوهسران)،ج۱، ص۴۲۶، تهران، ۱۳۵۶ ش، ص۴-۳.

[ویرایش]

۱۱ - زبان اهالی آبادی



اهالی این روستا به زبان فارسی با گویشی شبیه به گویش مازندرانی گفت‌وگو می‌کنند.
[۱۰] فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۳.

[ویرایش]

۱۲ - پانویس


 
۱. ↑ پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.
۲. ↑ «درگاه ملی آمار»، آمار (مل‌ )
۳. ↑ فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، تهران، ج۳۸، ۱۳۷۰ ش، ص۳.
۴. ↑ محمودیان، علی‌اکبر و دیگران، اطلس شهرستان شمیران، تهران، ۱۳۸۱ ش، ص۸۴.
۵. ↑ پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.
۶. ↑ پازوکی طرودی، ناصر، آثار تاریخی شمیران، ج۱، تهران، ۱۳۸۲ ش، ص۳۵۷.
۷. ↑ فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۳.
۸. ↑ فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۴-۳.
۹. ↑ کریمان، حسین، قصران ( کوهسران)،ج۱، ص۴۲۶، تهران، ۱۳۵۶ ش، ص۴-۳.
۱۰. ↑ فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، ج۳۸، تهران، ۱۳۷۰ ش، ص۳.

[ویرایش]

۱۳ - منبع



• موسوی‌زاده،حسن،مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، دانشنامه تهران بزرگ، برگرفته از مقاله «آبنیک»، ص۳۰۰.    






جعبه ابزار